Le Concert (H Συναυλία)

 

Comedy/Drama, France/Italy/Romania/Belgium/Russia 2009

Release Date: - , Radu Mihaileanu

Υπόθεση: Nυν επιστάτης ενός ωδείου και πρώην μεγάλος Ρώσος μαέστρος κάνει την βρωμοδουλειά του και κλέβει επίσημη πρόσκληση για μεγάλη συναυλία στο Παρίσι. Το βλέπει ως μεγάλη ευκαιρία να επιστρέψει θριαμβευτικά στην μουσική σκηνή και μαζεύει ένα πλήθος παλαίμαχων και περίεργων μουσικών με προορισμό την γαλλική πρωτεύουσα. Παράλληλα καταφέρνει να "κλείσει" για την νύχτα την διάσημη βιολίστρια Αnne-Marie Jacquet (Melanie Laurent), η οποία αποτελεί κλειδί για το μακρινό παρελθόν και το άμεσο μέλλον του...

Η dramedy "Le Concert" του Radu Mihaileanu αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα ταινίας που μετά την παρακολούθησή της το μετανιώνεις που την είχες τόσους μήνες σε "αναμονή". Είναι μια ταινία που μέσα από το πηγαίο χιούμορ, τις τραγελαφικές καταστάσεις και την ποικιλομορφία των χαρακτήρων της σε κερδίζει άμεσα. Στο στόχαστρο, η έννοια της δεύτερης ευκαιρίας και της πραγματοποίησης ενός μεγάλου ονείρου, ενός προσωπικού στοιχήματος και παράλληλα η αίσθηση της εξιλέωσης, όπως την διακρίνει ο θεατής στο πρόσωπο του πρωταγωνιστή.
Η feel-good αίσθηση λούζει την οθόνη και η Melanie Laurent λάμπει για ακόμη μια φορά μετά την συμμετοχή της στους "Ιnglourious Basterds". Η κλασική μουσική, και εξαιτίας του σεναρίου, παίζει εδώ πρωτεύον ρόλο, με τους ήχους του Tchaikovsky να ομορφαίνουν και να απογειώνουν το τελικό αποτέλεσμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις το περιβάλλον της όλης ταινίας μπορεί να τείνει στο σουρεαλιστικό, πράγμα που στην τελική λειτουργεί όμως θετικά και αφήνει τον θεατή με την ευχαρίστηση και ένα πλατύ χαμόγελο μετά τους τίτλους τέλους της.

Cold Cave - Cherish the Light Years

Indie/ Synth Pop, LP
Release Date: 05/04/2011, Matador Records

Wesley Eisold: "I've always loved the upbeat dance songs with those kind of downer lyrics. This is the Cold Cave version of that. "Cherish the Light Years" is about bringing this world of feelings in my head into the actual world, and having it exist there. It is about magic, preservation, youth and movement."

To 2009 το πρώτο τους άλμπουμ "Love Comes Close" είχε κάνει μεγάλη αίσθηση γύρω μου, χωρίς να ενθουσιάσει εμένα ιδιαίτερα. Έτσι υποδέχτηκα το "Cherish the Light Years" μουδιασμένα και απαισιόδοξα. Ταράχτηκα απρόσμενα ευχάριστα από τις βαριές κιθάρες του εισαγωγικού "The Great Pan is Dead" και άκουσα με μεγάλη ευχαρίστηση το alternative "Pacing Around the Church". Σταδιακά και στα επόμενα κομμάτια, άρχισαν να κάνουν και τα synths την εμφάνισή τους, είπα και εγώ, τι πολλές κιθάρες ακούω για Cold Cave; Mόνο που αυτή τη φορά η είσοδος των synths στα κομμάτια "Confetti", "Catacombs", "Underworld USA" και "Icons of Summer" με ενθουσίασαν, βασικά με μάγεψαν. Αφέθηκα στο σκοτεινό τους trip, εφόσον τα στιβαρά φωνητικά, οι υποβλητικοί χορευτικοί ρυθμοί και η εθιστική μελωδία έκαναν ενοχλητικά πολύ καλά την δουλειά τους. To "Αlchemy Around You" είναι ηχητικά το πιο ζωηρό και πικάντικο άκουσμα του δίσκου, ενώ σε αντίθεση, το "Βurning Sage" το κατ'εμέ υποτονικό και αταίριαστο κομμάτι μέσα στα υπόλοιπα. Έρχεται όμως το εκθαμβωτικό "Villains οf the Moon" και διώχνει όλες μου τις αμφιβολίες μακριά πως πρόκειται για μια από τις καλύτερες φετινές κυκλοφορίες.

Eίναι που ο Wesley Eisold και η παρέα του κατάφεραν να συνδυάσουν μαεστρικά το παρελθόν με το παρόν, το παλιό με το μοντέρνο και να προσαρμόσουν τα ακούσματά τους και τις επιρροές τους στις δικές τους σύγχρονες μουσικές αναζητήσεις.

Ρίξτε και μια ματιά σε φρέσκια τους συνέντευξη στην στήλη "Indiependance Day" του UpnLoud Web Radio εδώ.

Άκου: "The Great Pan is Dead", "Underworld USA", "Catacombs"..

Blogovision: The Movies, Καλύτερη Ταινία (05-01)

05. "Shutter Island" - Γιατί ήτανε καθηλωτικό, υποβλητικό και περιείχε το συνολικό σινεφιλικό πακέτο της έννοιας "ατμόσφαιρα".

 

04. "Mr. Nobody" -  Γιατί είναι ένα παρεξηγημένο έργο υψίστης τέχνης με ουσία και βάθος, όσο αφηρημένο και πομπώδες αυτό να μας συστήνεται.

03. "Black Swan" - Γιατί είναι ένα σκοτεινό παραμύθι σπάνιας ομορφιάς, που ακόμη και τώρα που γράφω αυτές τις λέξεις με στοιχειώνει.

 

02. "Blue Valentine" - Γιατί σπάνια μια ταινία έδειξε με τέτοιο πειστικό, ρεαλιστικά ωμό και άμεσο τρόπο την σκληρή όψη του ομορφότερου συστατικού στην ζωή ενός ανθρώπου.

01. "Inception" - Γιατί είναι πολύ "μπροστά", το απόλυτο χάσιμο, και απλά η καλύτερη ταινία της χρονιάς σε (σχεδόν) όλα τα επίπεδα.

Morning Glory (Πρωινό Ξύπνημα)

Comedy/Romance, USA 2010
Release Date: 24/03/2011, Roger Michell

Yπόθεση: H γοητευτική τηλεοπτική παραγωγός και καριερίστρια Βecky Fuller (Rachel McAdams) στην προσπάθειά της να βρει νέα δουλειά αναλαμβάνει το ρίσκο να "σηκώσει" μια ξεπεσμένη και ανιαρή πρωινή εκπομπή του εθνικού δικτύου IBS. Το πρόβλημα είναι πως οι νέοι συνεργάτες της είναι κάθε άλλο παρά συνεργάσιμοι. Τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται όταν καταφέρνει να φέρει στην τηλεοπτική της ομάδα τον βετεράνο και οξύθυμο παρουσιαστή Μike Pomeroy (Harrison Ford)...

Δυστυχώς οι τηλεοπτικές κόντρες και οι μάχες της AGB μονοπωλούν το ενδιαφέρον εκατομμυρίων Ελλήνων κάθε μέρα. Έτσι λοιπόν ήρθε και η ταινία που προσπαθεί να απεικονίσει και να παρουσιάσει όλο αυτό το τηλεοπτικό χάος στην μεγάλη οθόνη.
Μακάρι το "Morning Glory" να είχε ένα πιο καυστικό ύφος, αλλά και χωρίς το έντονα σατιρικό στοιχείο να είναι παρόν, αποτελεί μια εύχαριστη και ανάλαφρη ρομαντική κωμωδία. Βέβαια, το ρομάντζο στην όλη υπόθεση κατέχει δευτερεύον ρόλο, αλλά υπάρχει στο να καλύπτει και αυτήν την ανάγκη του θεατή. Το σενάριο της ταινίας ακολουθεί την πεπατημένη ανάλογων ταινιών και κύριο μέλημα του να αναλύσει τις καθημερινές ίντριγκες και τηλεοπτικές ανακατωσούρες εντός και εκτός του πάνελ. Tα πάντα, και κυρίως η ποιότητα και αξιοπρέπεια, θυσιάζονται στον βωμό της τηλεθέασης...
Εκεί που η ταινία υπερτερεί έναντι των υπολοίπων του είδους και κάνει ελκυστική την παρακολούθηση της είναι στο ισχυρό και ταιριαστό cast της. Όλοι δείχνουν να έχουν πάρει τον σωστό ρόλο και να το διασκεδάζουν. Η πρωταγωνίστρια Rachel ΜcAdams σε έναν ρόλο που τις ταιριάζει γάντι, ως την φιλόδοξη, έξυπνη και εργασιομανή παραγωγό. Ο Harrison Ford σε μια από τις κωμικότερες του στιγμές ως τον εκκεντρικό, εγωμανή και "ξινό" πρώην τηλεοπτικό σταρ που κάνει την ζωή στους υπολοίπους δύσκολη και την παρουσία του για μας απόλαυση. Επιπλέον, η Diane Keaton ενσαρκώνει άκρως ικανοποιητικά την τηλεοπτική περσόνα παλιάς κοπής, και οι Jeff Goldblum και Patrick Wilson συμπληρώνουν όμορφα και αποτελεσματικά το περιβάλλον των πρωταγωνιστών.

Blogovision: The Movies, Καλύτερη Ταινία (10-06)

10. "Kick-Ass" - Γιατί είναι ήδη cult στο είδος της και μου πρόσφερε ατελείωτη διασκέδαση.

09. "Rabbit Hole" - Γιατί είναι μια αυθεντική, ωμή, αλλά και βαθιά ανθρώπινη ταινία για ένα πολύ δύσκολο θέμα και την ακόμα δυσκολότερη διαχείρησή του.

08. "Αnimal Kingdom" - Γιατί αποτελεί πρώτυπο σύγχρονου οικογενειακού δράματος, φτάνοντας το απρόβλεπτο σενάριο σε ακρότητες χωρίς ποτέ όμως να υπερβάλει και να καταντά γραφικό.

07. "Somewhere" - Γιατί είναι από τις λίγες φορές που τα λόγια και η δράση αντικαθιστούνται τόσο όμορφα και πειστικά από τα βλέμματα και τις εκφράσεις.

06. "Flipped" - Γιατί είναι πανέμορφη, αστεία, χαριτωμένη, αισιόδοξη και αθεράπευτα ρομαντική, πράγμα που την κάνουν ένα ανεκτίμητο κινηματογραφικό διαμαντάκι.

The Shoes - Crack My Bones

Indie Pop, LP
Release Date: 07/03/2011, Green United Music

Tα τελευταία χρόνια οι Γάλλοι Guillaume Briere και Benjamin Lebeau βοηθούσαν στην παραγωγή αμφιλεγόμενων δίσκων της Shakira, αλλά και στην δημιουργία remixes σε τραγούδια όπως της LadyHawke. Έτσι ήρθε επιτέλους η στιγμή να κυκλοφορήσουν και κάτι για αυτούς. Έχοντας στην παραγωγή τον Lexxx (Arcade Fire, Crystal Castles) και συνεργαζόμενοι με τους Esser, Gonzales, CockNBullKid και Primary 1 παρήγαγαν το "Crack My Bones".
Δέκα κρυστάλλινα, ελκυστικά synth-pop άσματα συνθέτουν το μουσικό τοπίο του πρώτου τους άλμπουμ. Με μια αύρα από 80s και μοντέρνο, φρεσκαρισμένο στιλιζάρισμα δημιουργούν όμορφη, χορευτική pop που σε ορισμένες στιγμές φέρνει στους συμπατριώτες τους Phoenix, ενώ σε άλλες στιγμές ακούγονται πιο ηλεκτρονικοί θυμίζοντας Hot Chip. Tα synths δουλεύουν στο φουλ, χτίζοντας άλλοτε μια up-beat ατμόσφαιρα, ενώ σε άλλες περιπτώσεις σου αφήνουν μια γλυκόπικρη αίσθηση. Όπως και οι ίδιοι τραγουδάνε στο oμώνυμο κομμάτι: 'Τhere's nobody in the club / I am the only one who's dancing'...
Άκου: "People Movin", "Time to Dance", "Clichi"..