The Seven Seas από Elephant Stone

To καναδικό hindie pop/rock group ''Elephant Stone'' με frontman έναν Ινδό, τον Rishi Dhir, αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι των καθημερινών μου μουσικών περιηγήσεων.
Το συγκρότημα πήρε το όνομά του από ένα τραγούδι των Stone Roses, δείχνοντας εξαρχής τις επιρροές του. Παράλληλα, ο ήχος τους θυμίζει αρκετά Lightning Seeds, αλλά έχει και μερικά oriental χαρακτηριστικά (άκου το ταξιδιάρικο ''The Straight Line''). Έτσι αποπνέει μια ευχάριστη βρετανική αύρα με όμορφα oriental κατάλοιπα.
Γενικά, το ''The Seven Seas'' είναι οικείο, μελωδικό και αισιόδοξο, έχοντας το πλεονέκτημα να μπορεί να ακουστεί όλες τις ώρες της ημέρας.
Ξεχωρίζω τα brit-pop κομμάτια ''Bombs bomb away'' και ''How long''.

In the Loop

Υπόθεση: Η Βρετανία και οι ΗΠΑ επιθυμούν διακαώς την έναρξη του πολέμου στην Μέση Ανατολή. Όμως, μια ατυχής δήλωση ενός Βρετανού Υπουργού στην εθνική τηλεόραση πέρι ''απροσδόκητου πολέμου'' φέρνει τα πάνω κάτω στις διεθνείς πολιτικές εξελίξεις...

Σε αρμονία με το πνεύμα των ημερών παρουσιάζω μια έξυπνη πολιτική σάτιρα, που αποδεικνύει (ίσως λίγο υπέρμετρα) πόσο σάπιο είναι το πολιτικό σύστημα. Ο κύριος θεματικός γνώμονας στον οποίο κινείται ο Ιταλοσκωτσέζος σκηνοθέτης Armando Iannucci στο ''In the Loop'' είναι οι διαχρονικές καλές πολιτικές σχέσεις ΗΠΑ-Ηνωμένου Βασιλείου, οι ομάδες πίεσης, οι σχέσεις εξουσίας και ο καταλυτικός ρόλος των ΜΜΕ.
Το όλο εγχείρημα του δημιουργού μπορεί μεν να είναι αρκετά προκλητικό και καυστικό, αλλά σίγουρα άξιο αναφοράς. Οι ερμηνείες γενικότερα κυμαίνονται σε ένα πολύ καλό επίπεδο, με κύριο χαρακτηριστικό βέβαια το βρετανικό χιούμορ.
Το κυριότερο αρνητικό στοιχείο της ταινίας νομίζω πως είναι ο φρενήρης ρυθμός που εξελίσσεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της. Αν προσθέσω σε αυτό και τους μακρόσυρτους πολιτικούς διαλόγους το αποτέλεσμα στο τέλος κουράζει λίγο, αλλά παραμένει πάντοτε ενδιαφέρον..

Το τέλος των Oasis - Η αντίδραση του Χίτλερ!

Όταν δύο τόσο αρνητικά δεδομένα όπως η διάλυση των Oasis και η αρρωστημένη προσωπικότητα του Χίτλερ μπορούν να δημιουργήσουν ευφυές χιούμορ με τη βοήθεια υποτίτλων, τότε μιλάμε πραγματικά για ένα πολύ αστείο videoclip. Επιπρόσθετα, αν σκεφτούμε ότι το videoclip είναι ένα απόσπασμα της τεράστιας ταινίας ''Downfall'' του Oliver Hirschbiegel, τότε εκτός από αστείο, το βρίσκουμε και καλοφτιαγμένο...δείτε το!

See Mystery Lights από Yacht

Το μουσικό σχήμα ''Yacht'', αποτελούμενο από τον συνθέτη/παραγωγό Jona Bechtolt και την Claire Evans στα φωνητικά, κυκλοφόρησαν στις 31 Αυγούστου τον τέταρτό τους δίσκο στο νέο dance label στο οποίο μεταφέρθηκαν, στην DFA. Άλλωστε, η εν λόγω δισκογραφική φιλοξενεί και τους LCD Soundsystem, με τις ομοιότητες στον ήχο των δύο σχημάτων να είναι εμφανές.
Έτσι λοιπόν το ''See Mystery Lights'', εμπλουτισμένο με μπόλικα ηλεκτρονικά beats και synths, δημιουργεί μια χαλαρή, feel-good ατμόσφαιρα μέσα σε ένα electro-pop περιβάλλον. Φρέσκο και μελωδικό, και με όμορφα κομμάτια όπως τα ''Summer Song'' και ''Psychic City'' (cover από το ''Voodoo City'' του 1987), μας μεταφέρει πίσω στο καλοκαίρι, που μόλις μας αποχαιρέτησε...

Inglourious Basterds (Άδωξοι Μπάσταρδη)

Υπόθεση: Μια Εβραία κοπέλα, η Σοσάνα, γλιτώνει από ένα ναζιστικό μακελειό και δραπετεύει στο Παρίσι. Εκεί αποκτά νέα ταυτότητα και ανοίγει έναν κινηματογράφο. Ταυτόχρονα, μια επίλεκτη ομάδα Εβραίων στρατιωτών από τις ΗΠΑ δραστηροποιείται στα κατεχόμενα γαλλικά εδάφη σκορπώντας τον τρόμο και τον θάνατο στους Γερμανούς στρατιώτες. Όπως και η Σοσάνα, έτσι και οι ''Άδωξοι Μπάσταρδη'' διψάνε για εκδίκηση...

Το ανορθόγραφο ''Inglourious Basterds'' είναι το νέο έπος του Quentin Tarantino. O γνωστός δημιουργός χρησιμοποίησε ένα πολυεθνικό και πολυτάλαντο καστ για να κρατήσει τον ρεαλισμό σε υψηλά επίπεδα και να υποστηρίξει τους μακροσκελούς και πανέξυπνους διαλόγους. Το τελευταίο είναι και το κύριο χαρακτηριστικό της ταινίας και όχι τόσο οι αιματηρές σκηνές.
Την ταινία της καταευχαριστήθηκα από το πρώτο λεπτό και δεν με κούρασε παρόλο το τεράστιο μήκος της. Το εναρκτήριο 20λεπτο μυθικό, με στοιχεία western, το φινάλε δραματικό και κινηματογραφικό στο γνώριμο στιλ του Tarantino, o οποίος δίνει τέλος στον Β'Παγκόσμιο Πόλεμο σε μια κινηματογραφική αίθουσα! Ορισμένοι μακρόσυρτοι διάλογοι της ταινίας μπορεί να είναι μεν αδικαιολόγητα τόσο τεράστιοι, αλλά το βέβαιο είναι ότι δεν σε αφήνουν στιγμή να ηρεμήσεις και συνεχώς νομίζεις ότι κάτι δραματικό θα συμβεί. Αυτός μάλλον θα ήτανε και ο στόχος του δημιουργού, να κρατάει τον θεατή επί 160 λεπτά σε συνεχή αγωνία, και να την αφήνει μόνο σε λίγες επιλεγμένες σκηνές ελεύθερη. Τότε ο διάλογος αντικαθιστάται από τις ταραντινικές σφαγές. Επιπλέον, σημαντική θέση κατέχει για άλλη μια φορά η όμορφη μουσική, όπως του Ennio Morricone και του David Bowie (αξέχαστη η σκηνή υπό τους ήχους του ''Cat People'').
Κάτι άλλο αξιοσημείωτο είναι η εμμονή του Tarantino στα πολύ κοντινά πλάνα. Συνεχώς εστιάζει στα πρόσωπα και στα βλέμματα των πρωταγωνιστών, μάλλον για να φορτίσει την ήδη ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα.
Όσον αφορά τους πρωταγωνιστές δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι ο Brad Pitt στην εν λόγω ταινία λειτουργεί μόνο ως εμπορικός κράχτης. Με την βλαχοαμερικάνικη, αστεία του προφορά και το μαγκίστικο υφάκι του κερδίζει πολλούς πόντους. Την παράσταση βέβαια κλέβει ο Αυστριακός Christoph Waltz, στον ρόλο του παρανοϊκού αξιωματικού των Ναζί. Τέλος, πολύ καλή και άκρως γοητευτική η Γαλλίδα Melanie Laurent, στον ρόλο της Σοσάνας.

Inglourious Basterds Trailer in Full HD (See My Channel)
Uploaded by CinemaBay - Watch feature films and entire TV shows.

Το Μιλάνο, το ντέρμπι, οι Gallaghers και οι δεινόσαυροι...

Για τους Oasis πήγαμε, και άλλα είδαμε..για άλλη μια φορά τα αδέρφια Gallaghers δεν άντεξαν, τα έσπασαν την Παρασκευή στο Παρίσι backstage και έτσι ο Noel δήλωσε την διάλυση των Oasis και την ακύρωση των επόμενων εμφανίσεων του συγκροτήματος. Ακόμα να το ξεπεράσω, αν και γνώριζα καλά το ιστορικό των αντιπαραθέσεών τους. Αυτή τη στιγμή τους μισώ, αλλά παράλληλα τους ευχαριστώ για τις υπέροχες μουσικές στιγμές που μου χάρισαν όλα αυτά τα χρόνια.

- Μιλάνο
Τα κύρια και αναμενόμενα χαρακτηριστικά του Μιλάνου ήτανε η επιβλητική αγορά και οι απίστευτες, κομψές Ιταλίδες. Πολύ όμορφο το κέντρο της πόλης. Οι δρόμοι, τα ιστορικά κτίρια, τα εμπορικά καταστήματα (κυρίως μπουτίκ), η στοά στη Duomo..όλα ξεχείλιζαν από κομψότητα και καλαισθησία. Highlight η βασιλική μπουτίκ των Dolce&Gabbana. Αρνητικό στοιχείο η νεκρή νυχτερινή ζωή στο κέντρο της πόλης.



- I-Day Milan Urban Festival
Τους Oasis αντικατέστησαν τελευταία στιγμή οι γερόλυκοι Deep Purple..που ναι μεν έδειξαν την αξία τους, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ταίριαζαν στο νεανικό κοινό, ούτε και στα υπόλοιπα νεανικά συγκροτήματα. Μπράβο όμως στους διοργανωτές, που τους έφεραν τελευταία στιγμή, αλλά και για την γενικότερη άρτια διοργανώση του φεστιβάλ. Περίεργο και άκυρο βρήκαμε το γεγονός ότι πρώτα εμφανίστηκαν οι Kasabian και μετά οι Kooks.
Οι Καsabian απλά τα έσπασαν. Ίσως το πιο απολαυστικό και ξεσηκωτικό live στο οποίο έχω βρεθεί. Όλοι τους τυπάρες και ιδαίτεροι. Ωραίος ο ήχος τους συνολικά. Εκρηκτικοί από την πρώτη στιγμή έδειξαν τις άγριες διαθέσεις τους με το εκκεντρικό ''Vlad The Impaler''. Στη συνέχεια ακούστηκαν τα αγαπημένα ''Underdog'', ''Where did all the love go'' και ''Shoot the Runner''. Συνέχισαν με το ''Processed Beats'' που το λατρεύω ως κομμάτι, αλλά η live εκτέλεσή του δεν με ενθούσιασε ιδιαίτερα. Ακολούθησαν τα ''Empire'' και ''Take Aim''. Η ατμόσφαιρα (και εγώ) απογειώθηκε στα ''Fire'' και ''Fast Fuse'', από το τελευταίο τους άλμπουμ. Οι ρυθμοί στη συνέχεια έπεσαν λίγο με το ατμοσφαιρικό και μελαγχολικό ''Doberman''. Η μπάντα συνέχισε με τα ''Clubfoot'' και ''Stuntman''. Tο επόμενο κομμάτι ήτανε η έκπληξη. Διασκεύασαν το ''You've got the love'' από τους Florence+the Machine, και το αφιέρωσαν στους Oasis. Τέλος, έκλεισαν επιτυχημένα την εμφάνισή τους με το ''L.s.f.'', ένα τέλειο κομμάτι για live ακρόαση.
Οι Kooks μου πρόσφεραν ακριβώς αυτό που περίμενα. Χαρούμενα και ανάλαφρα χιτάκια, όλα κομμένα και ραμμένα στο ίδιο ύφος, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Τους παρακολουθείς ευχάριστα, αλλά και να μην τους έβλεπα, δεν θα έχανα και τίποτα ουσιαστικό. Στους Ιταλούς, και κυρίως στις Ιταλίδες είχανε αρκετή πέραση. Θετικό βρήκα το γεγονός ότι ζωντανά ο ήχος τους δεν διαφέρει ποιοτικά σε σχέση με αυτόν του δίσκου.



- San Siro, Milan-Inter
Απόφαση τελευταίας στιγμής να παρακολουθήσω το τεράστιο τοπικό ντέρμπι. Τυχερός που βρήκα έξω από το γήπεδο εισητήριο των 20€. Το γήπεδο, εξωτερικά επιβλητικό, εσωτερικά τεράστιο. Οι φίλαθλοι και των δύο ομάδων δημιουργούσαν μια εκπληκτική ατμόσφαιρα. Αυτή η εκπληκτική ατμόσφαιρα κράτησε εώς το 0-2. Τελικό σκορ 0-4 υπέρ της Inter! Ως ουδέτερος φίλαθλος, συνειδητοποίησα ότι παρακολουθούσα ένα ιστορικό ματς. Τα γκόλ για την Inter πέτυχαν οι Motta, Milito (πεν.) και o παικταράς Maicon στο πρώτο ημίχρονο. O Stankovic με γκολάρα αποτελείωσε την Milan στο δεύτερο ημίχρονο. Εκτός τόπου και χρόνου η Milan, με αρνητικό πρωταγωνιστή τον Ronaldinho.


Και τώρα καλή εξεταστική να έχουμε...