Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

February's Movies (Part Three)

TYRANNOSAUR (UK 2011, Paddy Considine)


Ήταν το 2004 όταν ένας παλαίμαχος στρατιώτης, ενσαρκωμένος από τον ηθοποιό Paddy Considine, στα πλαίσια της ταινίας "Dead Man's Shoes", επιστρέφει σε πάτρια εδάφη και αρχίζει να σπέρνει τον θάνατο σε πολλούς νεαρούς της περιοχής. Νεαροί που ήταν υπεύθυνοι για τον θάνατο του μικρότερου αδερφού του. Και αυτό στάθηκε ως αφορμή να παρακολουθήσω ένα από τα πιο βαριά και παράλληλα ανατριχιαστικά σενάρια εκδίκησης που έχω δει ποτέ.
Αυτή τη φορά ο Considine, από την οπτική του σκηνοθέτη και σεναριογράφου μας γνωρίζει την Βρετανία από τα πιο μελάνα κοινωνικά της χρώματα. Η σκληρή καθημερινότητα της εργατικής τάξης, και μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από το μίσος, την ζήλεια, την οργή και την βία. Η απόγνωση και η απελπισία ξεχειλίζει από κάθε σπίτι της γειτονιάς που βρίσκεται στο επίκεντρο της σεναριακής δραστηριότητας. Μια μονάχα στιγμή οι πρωταγωνιστές δείχνουν να περνάνε καλά, σε μια κηδεία... Με την αίσθηση του θανάτου να καραδοκεί, οι κεντρικοί χαρακήρες της ταινίας προσπαθούν να επιβιώσουν, να νιώσουν ζωντανοί και να κάνουν κάτι καλό, λυτρωτικό, κάτι που θα ηρεμήσει την ταλαιπωρημένη, και μάλλον απάνθρωπη ψυχή τους. Και μπορεί όλα αυτά να φαντάζουν ακραία, εξτρεμιστικά και μη ρεαλιστικά, φτάνουν οι απίστευτες ερμηνείες των Μullan, Colman και Rasan και οι μίζερες προσωπικές τους ιστορίες να αποδείξουν το αντίθετο.

TAKE SHELTER (USA 2011, Jeff Nichols)


Mε την σημερινή δύσκολη πραγματικότητα, τους γρήγορους, απαιτητικούς ρυθμούς της ζωής, αλλά και τον πολύπλοκο, εσωτερικό ψυχισμό του κάθε ανθρώπου δεν θέλει και πολύ να ξελασκάρει μια βίδα στο μυαλό... Η σχιζοφρένεια είναι μια συνηθισμένη μορφή μιας τέτοιας ψυχικής ασθένειας, και κληρονομικό "χάρισμα" και του τίμιου οικογενειάρχη Curtis. O οποίος μετά από μια σειρά συμβολικών εφιαλτών αρχίζει και ανησυχεί και παίρνει την απόφαση να χτίσει ένα υπόγειο καταφύγιο για να σώσει την οικογένειά του από επικείμενη καταστροφή. Και σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται η δυναμική και η ουσία του "Take Shelter": To πως ο οικογενεικός, φιλικός και ευρύτερα κοινωνικός κύκλος θα αντιδράσει μετά από τις προσωπικές εμπειρίες του παθόντα. Η γραμμή μεταξύ ενός ψυχικά αρρώστου και ενός μεσσία εδώ είναι λεπτή, και πάνω απ'όλα πρέπει ο ίδιος ο "ασθενής" να συνηδειτοποιήσει τι συμβαίνει στην ζωή του, με την βοήθεια και του περίγυρου βέβαια...
Με ένα δύσκολο, ημί-υπαρξιακό θέμα να καταπιάνεται, πολύ καλές, στιβαρές ερμηνείες από τον Michael Shannon και Jessica Chastain, το "Take Shelter", παρόλο που παρουσιάζει κάποιες σεναριακές ατέλειες κυρίως με την κάπως ανορθόδοξη διακύμανση του χρόνου, αποτελεί ένα πολύ δυνατό, όμορφα σκηνοθετημένο, ανθρώπινο δράμα που αναμφίβολα θα κεντρίσει άμεσα το ενδιαφέρον του θεατή.

3 σχόλια:

comfis cinema είπε...

θέλω να τα δω και τα δύο αλλά και τα δύο είναι ζόρικα και πρέπει να βρω κατάλληλη παρέα ή να τα δώ μόνος μ! Αυτό ο Σάνον πολύ με εμπνέει!

To Dead man's shoes όντως βαρύ και ασήκωτοο

The Escapist είπε...

Όντως γιώργο ειδικά το πρώτο ειναι πολυ ιδιαίτερο, βαρύ αλλά εμένα με συγκλόνισε..και ο Σάνον (σχεδόν) ολόκληρη η ταινία, πολυ καλή και Chastain, που μετά το The Tree of Life δείχνει για δευτερη φορά οτι την ταιριάζουν γαντι τετοιοι ρόλοι..

comfis - Take shelter είπε...

Το είδα και ήταν τόσο όμορφο όσο το περίμενα!! Δηλαδή υπέροχο.. και στο The help η Chastain ήταν από τους καλύτερους (αν και η ταινία δεν μου άρεσε).. και στο Tree of life!

Αλλά τι να πω για τον Shannon!

Για το Shotgun Stories έχεις να πεις τπτς!!?

Δημοσίευση σχολίου