No.18: Jaill - That's How We Burn

Δεν είναι τέλειο το μουσικό "κάψιμο" μέσω γρήγορων κιθαριστικών ακουσμάτων και πιασιάρικων riffs με γνώμονα τo απόλυτο indie ύφος? Αυτοί εδώ έχουν όλα τα παραπάνω και για αυτό τους γουστάρω πολύ. (post εδώ)

No.19: Allo Darlin' - Allo Darlin'

Όσο άσχημο και αποκρουστικό είναι αυτό το παράξενο ον στο εξώφυλλο, άλλο τόσο όμορφα και ελκυστικά είναι τα pop διαμαντάκια που μας χάρισαν φέτος αυτοί οι Λονδρέζοι. (post εδώ)

No.20: AaRON - Birds in the Storm

Όταν ένα άλμπουμ ξεχειλίζει από συναίσθημα σαν και αυτό των Γάλλων, δεν θα μπορούσε να με είχε αφήσει αδιάφορο. (post εδώ)

Despicable Me (Εγώ, ο Απαισιότατος)

Animation, H.Π.Α. 2010 (Release Date: 25/11/2010)

Υπόθεση: O κουτοπόνηρος Gru θέλει όσο τίποτα άλλο να είναι ο μεγαλύτερος κακός του κόσμου. Για να το πετύχει αυτό, και για να ξεφύγει από τους ανταγωνιστές του, θα πρέπει να κλέψει το φεγγάρι συρρικνώνοντάς το! Στην υλοποίηση του φιλόδοξου σχεδίου του εκτός από τα χρήματα που χρειάζονται, αναγκάζεται να υιοθετήσει και τρία ορφανά κοριτσάκια που θα τον "βοηθήσουν" με τον τρόπο τους...

Το μεγαλύτερο ατού της Pixar στον χώρο των animation, εκτός από την τεχνικά άρτια παραγωγή που παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια, είναι ότι εμφύτευσε ψυχή και ευαισθησία στις υποθέσεις και τους χαρακτήρες των καρτούν της. Ήρθε λοιπόν η ώρα της ανταγωνιστικής Universal να απαντήσει. Και απαντά δυναμικά και εξίσου ποιοτικά με το "Despicable Me".
Mε περίσσια όρεξη και ευρηματικότητα οι δημιουργοί χρησιμοποιούν ως κεντρικό χαρακτήρα έναν κακό, και με την βοήθεια της παιδικής αγάπης, αθωότητας και συντροφιάς αυτός μετατρέπεται σταδιακά σε στοργικό πατέρα. Τα αποτελέσματα της έκθεσης ενός ατόμου στην αγάπη και το στοργικό ενδιαφέρον απεικονίζονται με έναν έξυπνο, ψυχαγωγικό και διδακτικό τρόπο.
Το σενάριο εμπλουτίζεται με τους εξαιρετικούς και ταυτόχρονα ξεκαρδιστικούς περιφερειακούς χαρακτήρες (Μinions, Vector) και απογειώνεται με τις ανατροπές, τις συγκινητικές στιγμές, τις όμορφες ατάκες και κυρίως τα έξοχα φωνητικά των Steve Carell, Jason Segel, Russell Brand και Κristen Wiig.

Best Albums Of 2010

 

94 Έλληνες bloggers ξεκινάνε από αύριο να ψηφίζουν για τα καλύτερα 20 albums υπό την αιγίδα του "All Gone" . Όλη αυτή η διαδικασία γίνεται για τέταρτη συνεχόμενη φορά και το παρόν blog συμμετέχει για πρώτη φορά στην λεγόμενη Βlogovision.

Μόλις ετοίμασα την λίστα μου και η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα αρκετά να την οργανώσω. Κατάλαβα πως συνολικά περισσότεροι από 40 δίσκοι μου άρεσαν, από την κορυφαία βαθμίδα της δισκάρας ως και την κατηγορία "συμπαθητικό". Έτσι τελικά δημιούργησα μια τριαντάδα. Σήμερα θα παρουσιάσω τους δίσκους από την θέση 30 ως την θέση 21, και από αύριο ακολουθώ κανονικά τους κανονισμούς ποστάροντας έναν δίσκο την ημέρα...

Όλα τα άλμπουμ σχολιάστηκαν κατά την διάρκεια της χρονιάς από εδώ και για περισσότερες πληροφορίες αρκεί ένα κλικ επάνω στον τίτλο...

30. Five Star Hotel - This Sound
29. Spoon - Transference
28. Midlake - The Courage Of Others
27. Interpol - Interpol
26. Belle & Sebastian - Write About Love
25. The Drums - The Drums
24. Lower Dens - Twin-Hand Movement
23. !!! - Strange Weather, Isn't It?
22. Morcheeba - Blood Like Lemonade
21. Deerhunter - Halcyon Diggest

Kαλή μας ψηφοφορία!

Eu cand vreau sa fluier, fluier (Όταν θέλω να σφυρίξω, σφυρίζω)

 

Δραματική, Ρουμανία 2010 (Release Date: - )

Υπόθεση: Tέσσερα χρόνια πέρασε ο 18χρονος Silviu στην φυλακή και σε πέντε ημέρες επιτέλους θα είναι ξανά ελεύθερος. Η απρόσμενη όμως εμφάνιση της άσωτης μητέρας του, που θέλει να πάρει τον μικρότερο αδερφό του μαζί της στην Ιταλία, φέρνει τα πάνω κάτω και οδηγεί τον νεαρό φυλακισμένο στα άκρα...

Το "If I Want To Whistle, I Whistle" του Florin Serban είναι ένα εξαιρετικό κινηματογραφικό διαμάντι από την Ρουμανία. Η παραγωγή είναι τέρμα low budget, όμως το συναίσθημα που εμπεριέχει η ταινία είναι τεράστιο. Πρόκειται για έναν ύμνο για την δύναμη της ψυχής και τον πηγαίο αυθορμητισμό που σε μερικές περιπτώσεις καταρρίπτει τη λογική και αφήνει χώρο για την καρδιά. Ο πρωταγωνιστής του δράματος συμβολίζει όλα τα παραπάνω, αγνοώντας το κόστος των πράξεων του και παλεύοντας για αυτά που πιστεύει και αγαπάει. Επιπλέον, ο χρόνος δεν είναι με το μέρος του και έτσι αναγκάζεται να φτάσει απότομα στα άκρα. Κλειστοφοβική, έντονα συναισθηματικά φορτισμένη και ρεαλιστική, η ταινία απεικονίζει την ασταθή ψυχοσύνθεση ενός εφήβου που σε κάθε περίπτωση έχει να χάσει πολλά...Παρόλο την γενικευμένη περιγραφή που μόλις έκανα, δεν θα πω περισσότερα, δείτε την και θα καταλάβετε...