Primavera Sound, Barcelona 2010..Εντυπώσεις.

Για το πόσο υπέροχη είναι η πόλη της Βαρκελώνης τα είχα πει εδώ πέρυσι. Μια πόλη που σφύζει από χρώμα και ζωή. Φέτος η γεύση που πήρα από την Βαρκελώνη ήτανε σαφώς πιο έντονη, και η απόλαυση το να βρίσκομαι στην πρωτεύουσα της Καταλονίας πολλαπλασιάστηκε.
Ο βασικότερος λόγος για αυτό ήτανε το καλύτερο εναλλακτικό μουσικό φεστιβάλ της Ευρώπης, το Primavera Sound Festival. Ήτανε η πρώτη φορά που παρακολουθούσα τριήμερο μουσικό φεστιβάλ στην Ευρώπη, και η εμπειρία ήτανε μοναδική. Και δεν είναι μόνο τα συγκροτήματα που πρωτοάκουσα και με εντυπωσίασαν, ούτε πολυτραγουδισμένα κομμάτια και αγαπημένες μπάντες που είχα για πρώτη φορά την ευκαιρία να απολαύσω ζωντανά επί σκηνής, αλλά το γενικότερο Primavera feeling. Και σε αυτό το feeling συγκαταλέγονται το πολυπληθές νεανικό κοινό, με τις δροσερές παρουσίες του και κάποιες ακραίες εμφανίσεις, η μπύρα και το φαγητό και κυρίως τα 5 stages που έσφυζαν από ζωή, ήχους και ακόρεστη διάθεση. Η αίσθηση να αφήνεις ικανοποιημένος ένα stage και να τρέχεις να προλάβεις ένα άλλο συγκρότημα που σε ενδιαφέρει είναι ανεπανάληπτη.
Σχετικά με την οργάνωση του φεστιβάλ ήτανε άψογη, o τεράστιος χωρός του φεστιβάλ μετατράπηκε σε ένα ζεστό χωριό που είχε τα πάντα μέσα, και δύσκολα το άφηνε κανείς πίσω του τα ξημερώματα.

Το προσωπικό, μουσικό highlight του τριημέρου για εμένα ήτανε η εμφάνιση της Florence. Φωνάρα, με το όμορφο παρουσιαστικό της, καθόλου άχαρη, αλλά δυναμική και επικοινωνιακή, όργωνε σαν νεράιδα την σκηνή του San Miguel.

Florence + the Machine

Η πιο ακραία μουσική στιγμή του φεστιβάλ αναμφίβολα ήτανε η εμφάνιση των Les Savy Fav. Παρακολουθώντας το one man show του frontman μόνο την μουσική δεν άκουσα. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω το τι έκανε ο μουσάτος χοντρούλης στο Primavera...Ντύθηκε panda bear, έκανε στριπτίζ, stage diving, φιλούσε στο στόμα άντρες και γυναίκες που βρέθηκαν μπροστά του, μάλωσε με τον υπεύθυνo του stage, έκαψε τις λάμπες της σκηνής, σκαρφάλωνε όπου μπορούσε και πολλά άλλα...

Les Savy Fav

Αντικειμενικά σπουδαία στιγμή του τριημέρου ήτανε και η εμφάνιση των Pet Shop Boys. Τέτοια σκηνοθεσία σε μουσική εμφάνιση δεν είχα ξαναδεί. Ένα οπτικοακουστικό υπερθέαμα. Κάθε κομμάτι είχε το δικό του stage theme, το οποίο άλλαζε θεαματικά σε λίγα δευτερόλεπτα. Απίστευτα κοστούμια, τρελά χρώματα και περίεργες παρουσίες γέμιζαν την σκηνή του all-time electro pop διδύμου.

Pet Shop Boys

Aκραία εμφάνιση και από την indie rock'n'roll μπάντα Harlem, που λόγω και της απογευματινής ώρας που εμφανίζονταν δεν είχανε και πολύ κόσμο, αλλά τα έσπασαν επί σκηνής παρόλο που είχανε γίνει λιώμα από πριν...Μου άρεσαν και οι Dum Dum Girls, που ήθελα τόσο να τις δω να λικνίζονται live. Καλές οι εκτελέσεις των κομματιών, αλλά πολύ τυπική η εμφάνισή τους γενικά, χωρίς να πούνε όυτε ένα goodbye καθώς αποχωρούσαν από την σκηνή...

Harlem

Dum Dum Girls

Ξεχωρίζω φυσικά και το live των XX, που δικαίωσαν με τον καλύτερο τρόπο το hype γύρω από το όνομά τους. Γέμισαν το Ray-Ban stage την πρώτη μέρα του φεστιβάλ και με ανατρίχιασαν με τα dream pop ακούσματά τους. Μπράβο! Tην τραγουδίστριά τους Romy Madley Croft την συναντήσαμε τυχαία την επόμενη ημέρα στον συναυλιακό χώρο.

The XX

Romy Madley Croft (The XX)

Απόλαυσα σε μέγιστο βαθμό και τους Wild Beasts, που τους βρήκα απρόσμενα δυναμικούς, διατηρώντας φυσικά το σκοτεινό ύφος τους. Θετική η εμφάνιση και των The Big Pink, χωρίς όμως να με εντυπωσιάσουν. Χλιαρό το live των Αntlers, που πώς και πώς περίμενα να τους ακούσω. Στενοχωρήθηκα που δεν πρόλαβα να ακούσω τους Beach House, γιατί γέμισαν ασφυκτικά το ATP stage. Aπ'ότι ακούσα και διαβάζω, ήτανε η έκληξη του Primavera και απλά μαγευτικοί. Τέλος να μην ξεχάσω να αναφέρω την ταξιδιάρικη εμφάνιση των Yeasayer και το τέρμα δυναμικό δίδυμο Matt&Kim. Χάρηκα που γνώρισα την Scout Niblett, που μου θύμησε PJ Harvey και με άρεσαν επίσης οι Spoon, Pixies και Charlatans. Μετάνιωσα που δεν είδα Surfer Blood, Liquid Liquid, Grizzly Bear και Wilco, ξενέρωσα με τους Panda Bear.

The Big Pink

Matt & Kim

Spoon

Scout Niblett

Eλπίζω να βρεθώ κάποια στιγμή στο μέλλον ξανά σε ένα τέτοιο μεγάλο μουσικό event του εξωτερικού, και να δω μερικά από τα ονόματα που άκουσα στο Primavera και στην Ελλάδα. Εύχομαι πραγματικά σε νέα ονόματα όπως τους ΧΧ, Florence, Wild Beasts και άλλους που ακούω τους τελευταίους μήνες και είδα ζωντανά στην Βαρκελώνη να συνεχίσουν την εξαιρετική δουλειά που άρχισαν δημιουργώντας μουσική με τόσο πάθος, έμπνευση και ταλέντο.

The Drums

Και τέλος δείτε ένα ερασιτεχνικό βιντεάκι που εντόπισα στο Avopolis..Σε 7 περίπου λεπτά μια γερή γεύση από Primavera..

Primavera Sound Festival, Barcelona 2010. Ερχόμαστε!

Beach House

Black Lips
Broken Social Scene

Cold Cave

Dum Dum Girls

Florence+the Machine

Fuck Buttons

Grizzly Bear

Pixies

Pet Shop Boys

Marc Almond

Los Campesinos!

Liquid Liquid

Harlem

Spoon

Surfer Blood

The Antlers

The Big Pink

The Drums

The New Pornographers

The XX

Wilco

Wild Beasts

Yeasayer

Και πολλά ακόμα μουσικά σχήματα, που δεν γνωρίζω, αλλά ψήνομαι να μάθω θα έχω την ευκαιρία να δω τις επόμενες ημέρες με επίλεκτη συντροφιά φίλων, συναδέλφων και μουσικόφιλων της παρέας του UpnLoud σε μια από τις ομορφότερες πόλεις της Ευρώπης, στην καταλληλότερη χρονική περίοδο λίγο πριν το καλοκαίρι!

Ξανά κοντά σας λοιπόν από την επόμενη εβδομάδα με εντυπώσεις, σχόλια, φωτογραφίες και άλλα από εδώ και από την εκπομπή ''the Escapist'' (Κάθε Τρίτη κ' Πέμπτη 22.00-00.00) από την συχνότητα του UpnLoud...

Τέλος, μια μικρή γεύση...

De pere en flic (Father and Guns)

Κωμωδία, Καναδάς 2009 (Ημερομηνία κυκλοφορίας άγνωστη)

Υπόθεση: Πατέρας και γιος που τρώγονται σαν το σκύλο με την γάτα τυχαίνει να είναι και οι δύο αστυνομικοί. Ήρθε η στιγμή που αναγκάζονται να συνεργαστούν, εφόσον ένας συναδελφός τους πέφτει θύμα απαγωγής από την περιβόητη συμμορία των μηχανόβιων. Με αφορμή μια εφταήμερη εκδρομή/θεραπεία απόδρασης και σύσφιξης των προβληματικών σχέσεων πατέρα-γιού, συναντάνε τον δικηγόρο της συμμορίας σε μια προσπάθεια να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του και να βρούνε τους εγκληματίες.

Ευχάριστη έκπληξη και τίμια προσπάθεια της γαλλόφωνης ταινίας ''De pere en flic'' από τον Καναδά να γεμίσει κινηματογραφικά τα βαρετά, ανοιξιάτικα απογεύματα. Η ταινία αμφιταλαντεύεται μεταξύ αστυνομικής περιπέτειας και οικογενειακής κωμωδίας κρατώντας αρκετά καλά τις ισορροπίες. Ευχάριστοι χαρακτήρες, μια feel-good ατμόσφαιρα και διασκεδαστικοί διάλογοι συνθέτουν την εν λόγω κωμωδία. Στο μικροσκόπιο η δουλειά των αστυνομικών από την οπτική γωνία μιας δυσλειτουργικής σχέσης πατέρα-γιού. Το χάσμα των γενεών αναλύεται εδώ διασκεδαστικά, εύπεπτα και ανάλαφρα.

MY WEEKLY REVIEW

(+) Gemma Arterton. Eδώ το νέο hot όνομα της βιομηχανίας του κινηματογράφου. Η 24χρονη σέξι Βρετανίδα ήδη έχει συμμετάσχει σε δεύτερους ρόλους πολλών γνωστών ταινιών όπως: ''RocknRolla''(2008), ''Quantum of Solace''(2008) ως bondgirl, ''Τhe Boat that Rocked''(2009), ''Clash of the Titans''(2010) ως την Ιώ και πρόσφατα στο ''Prince of Persia''(2010). Ήρθε λοιπόν και η στιγμή να πάρει και πρωταγωνιστικό ρόλο ως μια υπερφιλόδοξη δημοσιογράφος στο ''Tamara Drewe''(2010, γνωστό comic του Guardian) που έκανε πρεμιέρα στις φετινές Κάνες.

(-) Φοιτητικές εκλογές 2010. Χωρίς να εξαιρώ κανένα φοιτητικό κόμμα, μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι ξοδεύτηκαν περισσότερα χρήματα από ποτέ για την διεξαγωγή, προώθηση και διαφήμιση των φετινών εκλογών (τουλάχιστον στο ΠΑΜΑΚ). Αφίσες παντού (κυριολεκτικά δεν έμεινε τοίχος ελεύθερος), γιγαντοοθόνες, ηχεία που θα επαρκούσαν για ροκ συναυλία και ένα γενικότερο disco feeling ένιωθε ο επισκέπτης του ΠΑΜΑΚ την ημέρα των εκλογών. Και μετά σου λέει κρίση, πτώχευση κ.τ.λ. Χρήματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήθουν από τα κόμματα για λύση σημαντικότερων και ουσιαστικότερων ζητημάτων και προβλημάτων τόσο στην παιδεία, όσο και στην κοινωνία γενικότερα...

(+) Το τρίλεπτο σποτάκι της Nike για το επερχόμενο Μουντιάλ. Πραγματικό διαφημιστικό αριστούργημα με ιδιαίτερη κινηματογραφική εικόνα και την παρουσιά πολλών διεθνών αστέρων. ''Write the Future'' το σλόγκαν της, και η μοίρα, η τύχη, η μαγική στιγμή και κάτι σαν το Butterfly Effect έχουνε εδώ πρωταγωνιστικό ρόλο. Ακολουθεί το βίντεο πιο κάτω.

(+) Για το νέο άλμπουμ των Μorcheeba τα έχουμε ήδη πει. To ''Βlood Like Lemonade'' κυκλοφορεί στα μέσα του καλοκαιριού και το πρώτο single ''Εven Though'' έχει κάνει ήδη την εμφάνισή του. Κλασικό ύφος των Morcheeba, πανέμορφος ήχος όπως πάντα. Και το πιο θετικό, η τραγουδίστρια Skye μετά την απουσία της από το τελευταίο άλμπουμ τους επιστρέφει δριμύτερη! Ακολουθεί καταπληκτική ακουστική εκτέλεση πιο κάτω.

(+) O Πέτρος Φιλιππίδης ως τον Ζήκο στο θεατρικό έργο ''Μπακαλόγατος''. Απίστευτα αστείος, εκφραστικός και ευχάριστος. Για άλλη μια φορά αποδεικνύει ότι είναι από τους μεγαλύτερους Έλληνες κωμικούς της εποχής μας.

(-)''Τhe Kings of Mykonos''(2010). Πρέπει να είναι η πιο ακραία, ηλίθια, τραγική, ανούσια ταινία της χρονιάς. Τουλάχιστον έτσι φαίνεται από το trailer και τις παρουσίες των ηθοποιών. Για κλάματα...Ντρέπομαι να βάλω το trailer παρακάτω...Kαι αν δεν με πιστεύεται δείτε εδώ...

(-)''Partir''(2009). H Kristin Scott Thomas ως μια γυναίκα, μητέρα, σύζυγος που παρατάει τα πάντα επειδή γνωρίζει τον έρωτα στο πρόσωπο ενός εργάτη που επισκευάζει την αποθήκη του σπιτιού της. Ακραία μελό, γεμάτο συναισθηματικά κλισέ και υπερβολές και αθεράπευτα βαρετό.

Holy Fuck - Latin

Electronica, LP (Kυκλοφόρησε στις 11 Μαϊου από την Dependent Music)

Mετά το ''LP'' του 2007, το καναδέζικο μουσικό σχήμα Holy Fuck κυκλοφορεί την τρίτη τους δουλειά ''Latin''. Οι τέσσερις τύποι από το Τορόντο έχουνε την ιδιαιτερότητα ότι παρόλο που παράγουν αμιγώς ηλεκτρονική μουσική δεν χρησιμοποιούν samples από laptops, ούτε ψηφιακή υποστήριξη για τον ήχο τους. Aυτό αποδεικνύεται, όπως έχω ακούσει, στα δυναμικά live τους, όπου χρησιμοποιούν κάθε λογής αντικείμενο, φαινομενικά ίσως άκυρο, για να παράγουν μουσική. Μουσική που εν τέλη ξεσηκώνει, ''τα σπάει'' και είναι γεμάτη ένταση και ενέργεια. Και όλα αυτά τα λέω εγώ, που ναι μεν μου αρέσει που και που να ακούω κανέναν ηλεκτρονικό δίσκο, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί το κατ'εξοχήν μουσικό είδος που γουστάρω.
Όλα τα κομμάτια του δίσκου, όπως συμβαίνει συνήθως με τους Holy Fuck, είναι instrumental, χωρίς την παρουσία φωνητικών, και πειραματικά όσο χρειάζεται για να μην κουράζουν το ευαίσθητο αυτί του μέσου ακροατή.

Ξεχωρίζω το ''Red Lights'' και το πρώτο single ''Latin America''..

Foals - Total Life Forever

Indie Rock, LP (Κυκλοφόρησε στις 10 Μαϊου από την Τransgressive Records)

''Tropical prog'', ''Like the dream of an eagle dying''. Κάπως έτσι περιγράφουν οι Foals τον ήχο του νέου τους, δεύτερου άλμπουμ ''Total Life Forever''. Πάντως το βέβαιο είναι πώς ο ήχος τους διαφοροποιείται αισθητά σε σχέση με το ''Antidotes'' (2008). 
Η παρέα του Yanni Philippaki στο ντεμπούτο τους πριν από δύο χρόνια έδειχνε σαφώς περισσότερο παιχνιδιάρικοι, χορευτικοί και ανέμελοι. Η post-punk κιθάρες πλέον δεν βρίσκονται σε πρώτο πλάνο, αν και υπάρχουν, και έτσι το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα είναι πιο ατμοσφαιρικό, ώριμο και σοβαρό. Pop, post-punk και funk εδώ συναντούται στις κατάλληλες δόσεις και δημιουργούν έναν μελαγχολικά πανέμορφο δίσκο.

Ξεχωρίζω το ιδιαίτερα γαλήνιο ''Spanish Sahara'' που σταδιακά οδηγείται σε ένα άγριο ξέσπασμα και τα ''Τhis Orient'' και ''Black Gold'' που αποτελούν τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα της αλλαγής πλεύσης των Foals...