Accidents Happen

Δράμα/Κωμωδία, Αυστραλία/Βρετανία 2009 (Ημερομηνία κυκλοφορίας άγνωστη)

Υπόθεση: Η τραγική ιστορία μιας άτυχης οικογένειας, των Conways, από την οπτική γωνία του μικρότερου μέλους της οικογένειας, του 15χρονου Βilly (Harrison Gilbertson). O πιτσιρικάς από μικρός ήτανε πάντα παρόν σε κάθε είδους ατύχημα, και τώρα με την βοήθεια της μητέρας του και ενός φίλου προσπαθεί να αφήσει πίσω το άσχημο παρελθόν...

Παρόλο που το είδος dramedy ανθεί τον τελευταίο καιρό, είναι αρκετά δύσκολο οι δημιουργοί να καταφέρουν να κρατήσουν τις σωστές ισορροπίες μεταξύ κωμωδίας και δράματος, γέλιου και κλάματος. Το ''Accidents Happen'', από την μακρινή Αυστραλία, τα καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό και έτσι κερδίζει σε ουσία. Από την εξαιρετική εισαγωγική σκηνή (δείτε το teaser παρακάτω) εώς και τους τίτλους τέλους, η ταινία διατηρεί και παρουσιάζει σε σωστές δόσεις το κωμικό με το δραματικό στοιχείο. Υπάρχουνε αρκετές σκηνές που ενώ πραγματικά έχουνε ένα πολύ ευχάριστο, ανάλαφρο και διασκεδαστικό τόνο, παράλληλα προβληματίζουν και στενοχωρούν. Για αυτό και εγώ ενθουσιάστηκα παρακολουθώντας την, και θεωρώ ότι έχει ψυχή. H ερμηνεία και το βλέμμα της μητέρας της υπόθεσης, Gloria (Geena Davis), επιβεβαιώνει τα παραπάνω.

Τόσο το σενάριο, όσο και οι χαρακτήρες παρακολουθούνται άνετα, χωρίς ίχνος υπερβολής ή κούρασης. Το οικογενειακό πορτραίτο των δυσλειτουργικών Conways απεικονίζεται, αναλύεται και αναπτύσσεται με έναν περίτεχνο τρόπο, με φρέσκο και έξυπνο ύφος και μια δόση μελαγχολίας.

Κάτι βέβαια που με κακοφάνηκε στο όλο δημιούργημα είναι το γεγονός της αμερικανοποίησης της ταινίας. Παρόλο που γυρίστηκε στην Αυστραλία, και πρόκειται για ένα καθαρά αυστραλέζικο κινηματογραφικό προϊόν, οι δημιουργοί μας βάζουν σε μια αμερικανική γειτονιά των 80s, προσπαθώντας να φανούνε Αμερικάνοι. Η γνώμη μου είναι ότι θα μπορούσαν κάλλιστα να μας παρουσιάσουν μια εγχώρια ιστορία, κερδίζοντας έτσι πολλούς πόντους αυθεντικότητας...

Beach Fossils - Beach Fossils

Indie/Surf Pop, LP (Kυκλοφόρησε στις 25 Μαϊου από την Capture Tracks Records)

Ιούλιος/καύσωνας/βόλτες με το αυτοκίνητο, με ανοιχτά τα παράθυρα σε παραλιακούς δρόμους, και από το ηχοσύστημα του αυτοκινήτου να ακούω το ''Daydream''...Σε μια τέτοια διανοητική κατάσταση, και ελπίζω σε μερικές εβδομάδες να γίνει και φυσική, με μεταφέρει το πρώτο, όμωνυμο και φρεσκότατο πόνημα των Beach Fossils.
Οι Beach Fossils είναι ένα μουσικό σχήμα που έχει ως βάση του το Brooklyn της Νέας Υόρκης. Μουσικά όμως νομίζω πως ταιριάζουν περισσότερο δυτικά, παρά ανατολικά. Θα μπορούσαν έτσι να προέρχονται από την ηλιόλουστη Καλιφόρνια.
H surf pop μουσική αισθητική του δίσκου κατακλύζει τον ακροατή, και ο νοσταλγικός fuzzy, lo-fi ήχος απλά σε ταξιδεύει σε κόσμους καλοκαιρινούς...Τα lyrics ενδυναμώνουν την παραπάνω αίσθηση και τα κιθαριστικά riffs απλά είναι απολαυστικότατα.

Ξεχωρίζω τα ''Daydream'' και ''Golden Age''..

MY WEEKLY REVIEW

(+) Επιτέλους, κάνοντας ένα διάλειμμα από τα χαζοαμερικάνικα ριάλιτι, το γερμανικό MTV (όχι το ελληνικό), μου έδωσε την ευκαιρία να παρακολουθώ (συγκεκριμένα ξεκίνησα από χθες) με καθυστέρηση βέβαια ένα 24ωρο, τις εμφανίσεις σπουδαίων ονομάτων στα πλαίσια του Rock am Ring 2010. Χθες απόλαυσα ξανά, αυτή τη φορά και από την δορυφορική, την εμφάνιση των Editors και στην συνέχεια ακολούθησαν οι Gossip. Απόψε το βράδυ αναμένω το live των Muse...Δυστυχώς δεν υπήρχαν τηλεοπτικά δικαιώματα για Foals, Kasabian, Crystal Castles και άλλους που επίσης εμφανίστηκαν στο γερμανικό φεστιβάλ.

(+) Kαι τώρα που έπιασα την κουβέντα για τα φεστιβάλ, αξιόλογο φεστιβάλ πραγματοποιείται τέλη Αυγούστου στο Παρίσι με ονόματα όπως τους Arcade Fire, Foals, Band of Horses, Massive Attack, Queens of the Stone Age, LCD Soundsystem, Crystal Castles, Chew Lips, Stereophonics, Beirut, Eels, The Ting Tings, Underworld, The Kooks.......Περισσότερες πληροφορίες εδώ..

(+) Eξαιρετικό comeback για τους Arcade Fire! To νέο single τους κυκλοφορεί και τα δύο κομμάτια ''Suburbs'' και ''Month of May'' παίζουν στο repeat...

( ) Με ανάμικτα συναισθήματα πληροφορήθηκα ότι η εξαιρετική, πανέξυπνη γαλλική ταινία ''Δείπνος Ηλιθίων'' μεταφέρθηκε και στο Hollywood και ετοιμάζεται να βγει στις αίθουσες. Τουλάχιστον τον θεόχαζο τον ενσαρκώνει ο ταλαντούχος Steve Carrell και συμμετέχουν και οι Paul Rudd και ο θεός Zach Galifianakis...Για να δούμε λοιπόν πώς θα σταθεί το αμερικάνικο remake μπροστά στο γαλλικό αριστούργημα...Ακολουθεί το trailer στο τέλος.

( ) ''The Slammin' Salmon''. H κάφρικη κωμωδία της εβδομάδας! Σε πρωταγωνιστικό ρόλο ο κυριολεκτικά τεράστιος Μichael Clarke Duncan (''The Green Mile''), στον ρόλο του πρώην μποξέρ και νυν κάτοχο κυριλέ εστιατορίου στο Miami. Ολόκληρη η ταινία περιστρέφεται γύρω από την έντονη δραστηριότητα των υπαλλήλων και πελατών του εκκεντρικού εστιατορίου. Μπόλικη καφρίλα, κάποιες έξυπνες ατάκες και ένα σενάριο που μπλέκει την κωμωδία με την γαστρονομία είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της ταινίας. Νομίζω ότι είναι αρκετά διασκεδαστική και βλέπεται, αν φυσικά δεν έχεις να κάνεις κάτι καλύτερο...

(+) Surfer Blood - ''Astro Coast''. Toυς είχα ακούσει πριν από μερικούς μήνες χωρίς να ενθουσιαστώ. Για τις απαιτήσεις του Primavera τους ξανάκουσα και με άρεσαν αρκετά. Δυστυχώς δεν πρόλαβα να τους δω, αλλά το ''Swim'' ακόμα και αυτή τη στιγμή αντιχεί στα αυτιά μου γιατί ήτανε το πρώτο κομμάτι που ακούσαμε στο φεστιβάλ καθώς περνούσαμε από την είσοδο...Κλασικό indie pop rock που το γουστάρω. Κορυφαίο κομμάτι, εκτός από το προαναφερόμενο ''Swim'', είναι το ''Harmonix''.

( ) O πασίγνωστος σκηνοθέτης Martin Scorcese ετοιμάζει βιογραφία για τον ''ήσυχο'' Βeatle George Harrison. Θα κυκλοφορήσει κάποια στιγμή μέσα στο 2010. Μετά τον John Lennon και το ''Νοwhere Boy'', που μου άρεσε αρκετά, ακολουθεί έτσι το επόμενο σκαθάρι τον κινηματογραφικό δρόμο.

Unthinkable

Θρίλερ, Η.Π.Α. 2010 (Ημερομηνία κυκλοφορίας άγνωστη)

Υπόθεση: Ένας τρομοκράτης (Μichael Sheen), ο οποίος ισχυρίζεται ότι έχει τοποθετήσει 3 πυρηνικές βόμβες σε διαφορετικές αστικές περιοχές των Η.Π.Α. βρίσκεται υπό μυστική κράτηση του ''Η'' (Samuel L. Jackson) και των συνεργατών του. Έχοντας αιτήματα, αλλά χωρίς αρχικά να τα εκφράζει, ο τρομοκράτης γίνεται μάρτυρας της ασυνήθιστης και απάνθρωπης ανάκρισης του εκκεντρικού πράκτορα του FBI...

Πόσο μακρία μπορεί κάποιος να φτάσει για να κάνει κάποιον να μιλήσει? Υπάρχουν όρια? Πόσο μπορεί να αντέξει κάποιος για να μην μιλήσει? Υπάρχουν όρια?
Όταν η διαχωριστική γραμμή μεταξύ ορθού και εσφαλμένου αρχίζει να χάνεται, όταν οι ηθικοί φραγμοί και η δικαιοσύνη πλέον αποκτούνε νέο νόημα και ο εγκληματίας μετατρέπεται σε θύμα. Όταν οι ανθρώπινες αξίες και η αξιοπρέπεια εκλείπουν για έναν ανώτερο σκοπό. Για όλα τα παραπάνω μας μιλάει με έναν έντονο, ρεαλιστικό και απόλυτα πειστικό τρόπο η ταινία του Gregor Jordan ''Unthinkable''. Μπορεί η ταινία από μεγάλη μερίδα ανθρώπων να θεωρήθει προπαγανδιστική, παρουσιάζοντας για άλλη μια φορά ''καλούς'' τους Αμερικάνους και ''κακούς'' τους Μουσουλμάνους, και έτσι να χάνει αρκετούς πόντους από την αξία της. Εγώ όμως θα επιμείνω
στην βασική ιδέα του θρίλερ και πόσο πειστικά αυτή διοχετεύεται στον θεατή: Tην πολύπλευρη και διμερής ψυχανάλυση τόσο του δράστη, όσο και της αστυνομικής αρχής.

Πέρα από το καλογραμμένο σενάριο που εξ'αρχής κεντρίζει την προσοχή του θεατή, παρατηρούνται και σημαντικές ανατροπές σε κατάλληλα σημεία, που από την μια κλιμακώνουν την ένταση και από την άλλη βοηθούν την ταινία να αποφύγει τις ''κοιλιές''. Ερμηνευτικά τώρα, τον Samuel L. Jackson ως τον ακραίο ανακριτή με τις απάνθρωπες μεθόδους, τον βρήκα πάρα πολύ καλό, μετά από πόλλα χρόνια αποχής από μια καλή ερμηνεία. Επιπρόσθετα, θετική η παρουσία τόσο της Carrie-Anne Moss (''The Matrix''), όσο και του Michael Sheen (''Τhe Damned United''), που συνεχίζει τις καλές εμφανίσεις του.

Η ταινία, κυρίως λόγω οικονομικής κρίσης και ανεπιτυχών διαπραγματέυσεων ετοιμάζεται να βγει κατευθείαν σε dvd, πρώτα στην Αμερική, και κάποια στιγμή στο μέλλον και σε εμάς...

Dag for Dag - Boo

Indie Pop/Rock, LP (Κυκλοφορεί από τις 8 Μαρτίου από την Cargo Records)

H σκοτεινή πλευρά της ποπίζουσας Σουηδίας. Τα δίδυμα αδέρφια Sarah και Jacob, με το μουσικό τους project Dag for Dag, πριν από μερικούς μήνες κυκλοφόρησαν την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά ''Boo''.
Όπως διαφαίνεται και από το παραπάνω εξώφυλλο, η μουσική των Dag for Dag διακατέχεται από έναν μυστηριακό, απόκοσμο τόνο. Οι Σουηδοί ακούγονται σαν να κυνηγάνε φαντάσματα, και χωρίς να προσφέρουν κάτι καινοτόμο στην μουσική βιομηχανία κάνουνε καλά την δουλειά τους. Τόσο τα ατμοσφαιρικά φωνητικά, όσο και οι κλαψιάρικες κιθάρες, οι ακλόνιστες μπασογραμμές και τα επιβλητικά τύμπανα βρίσκονται σε μια συνεχόμενη μάχη μεταξύ χαλάρωσης και έντασης, χτίζοντας έτσι ένα πολυεπίπεδο και δυναμικό μουσικό σύνολο με εναλλασσόμενους ρυθμούς.

Ξεχωρίζω τα ''Hands and Knees'', ''Τraffic Jam'' και ''I am the Assassin''..

La Horde (Οι Ορδές της Εκδίκησης)

Τρόμου/Θρίλερ, Γαλλία 2009 (Έκανε πρεμιέρα στις 20 Μαϊου)

Υπόθεση: Βόρεια προάστια του Παρισιού: Μια ομάδα αστυνομικών βρίσκεται σε μυστική και παράνομη επιχειρήση σε μια εγκαταλελειμμένη πολυκατοικία. Σκοπός τους είναι να πάρουν εκδίκηση για τον θάνατο του συναδέλφου και φίλου τους από μια αδίστακτη συμμορία. Καθώς η σύγκρουση κορυφώνεται συμβαίνει το αδιανόητο: Ορδές από διψασμένους νεκροζώντανους κάνουν την εμφάνισή τους και απειλούν την πολυκατοικία...

Οι zombie ταινίες αναμφίβολα βρίσκονται στα πάνω τους, και ανθούν και στην Ευρώπη. Αξέχαστο το ισπανικό ''Rec'' ή το βρετανικό ''28 Days Later''. Eδώ γνωρίζουμε τον γαλλικό εκπρόσωπο του είδους, το ''La Horde''. Το τελευταίο δεν νομίζω να παρουσιάζεται στον θεατή τόσο ολοκληρωμένο όπως συνέβη στις άλλες προαναφερόμενες ταινίες. Κοινωνικοηθικές ανησυχίες και ψυχαναλύσεις των zombie ή των ανθρώπων που απειλούνται να μολυνθούν στην ουσία απουσιάζουν. Επιπρόσθετα, το σενάριο είναι τέρμα απλοϊκό. Βέβαια, το να παρακολουθείς την διεφθαρμένη αστυνομία να εξαναγκάζεται να συνεργαστεί με τους μισητούς κακοποιούς και το αντίθετο για τον υψηλότερο σκοπό, την επιβίωση και μόνο, έχει την γλύκα του. Αλλά γιατί λοιπόν να παρακολουθήσει κανείς την παραπάνω ταινία?

''Οι Ορδές της Εκδίκησης'' είναι οπτικά τόσο διεστραμμένο, ακραία σκηνοθετημένο, με γρήγορη ροή και ανεπανάληπτη ζομπική δράση που παρουσιάζει, στο τεχνικό μέρος τουλάχιστον, τεράστιο ενδιαφέρον. Επιπρόσθετα η κλειστοφοβική, underground αισθητική της ''νεκρής'' πολυκατοικίας, το κοφτερό μοντάζ με τα κοντινά πλάνα και οι έντονες, θορυβώδεις σπλάτερ σκηνές συμπληρώνουν το φαινομενικά αποκρουστικό παζλ, αλλά ουσιαστικά τόσο ελκυστικό στον μέσο οπαδό του είδους...