Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

my weekly review

  • "The Walking Dead". Μια νέα ζομποσειρά με έχει καθηλώσει. Βασισμένο σε comic μας παρουσιάζει ανθρώπινες ιστορίες και χαρακτήρες στην μάχη τους κατά των zombies. Τέρμα ατμοσφαιρική και με τις απαραίτητες δόσεις σπλάτερ αποτελεί την καλύτερη επιλογή για μεταμεσονύχτιες προβολές. Δεν παρουσιάζει την κωμική πλευρά των zombies, ούτε (προς το παρόν τουλαχ.) δεν επικεντρώνεται στα αίτια αυτής της τραγικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται ο πλανήτης γη. Όλα περιστρέφονται γύρω από ένα μόνο πράγμα: Tην δραματική επιβίωση των λιγοστών ζωντανών...Eδώ ένα trailer..
  • Fujiya & Miyagi - "16 Shades of Black and Blue". Mια ενδιαφέρουσα πρόγευση του νέου τους άλμπουμ "Ventriloquizzing" μας παρουσιάζει το βρετανικό, ηλεκτρονικό σχήμα Fujiya&Miyagi. Moυ άρεσε αρκετά και διατηρεί το ύφος παλιότερων κομμάτιων της μπάντας. Ακούστε και δείτε το εδώ.
  • Klaxons - "Twin Flames". Δεν νομίζω να θυμάμαι για πολύ καιρό το νέο single των Klaxons λόγω της μουσικής του, αλλά περισσότερο για το videoclip του. Ακόμη ένα ακραίο, διεστραμμένο και αλλόκοτο videoclip προστέθηκε στην μεγάλη πλέον λίστα των οπτικοακουστικών highlights των τελευταίων ετών. Γυμνά κορμιά που κυριολεκτικά ενώνονται με έναν περίεργο τρόπο που δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα από την επιστήμη της γενετικής θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει ο καθένας από εδώ (μέχρι να κατέβασουν και αυτό το link).
  • "Stone" ("Δόλωμα Γένους Θηλυκού"). Eδώ κατάλαβα για άλλη μια φορά ότι τα ονόματα δεν κάνουν πάντα την ταινία. Η δεύτερη συνύπαρξη των De Niro και Norton μετά το "Τhe Score"(2001) δεν καρποφόρησε ιδιαίτερα. Η ατμοσφαιρική σκηνοθεσία και η ίντριγκα που πηγάζει από την γοητευτική παρουσία της femme fatale Milla Jovovich δεν στάθηκαν ικανά να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον μου μέχρι τέλος...

4 σχόλια:

comfis είπε...

Δλδ μετράνε οι walking dead? αν το έχουν κάνει ατμοσφαιρικό, θα έχει πολύ ενδιαφέρον.

Το στόουν, αν και αρχικά μου έσπασε λίγο τα νεύρα, στο τέλος μου φάνηκε αρκετά περίεργο και ασυνήθιστο στην αίσθηση που άφηνε και τελικά το συμπάθησα (δεν τρελάθηκα αλλά μ άρεσε). Καμία σχέση πχ με το περσινό (?) ου φονεύσεις με ντε νίρο πατσίνο που το βρήκα πολύυυυ μέτριο, αναμενόμενο, συνηθισμένο

The Escapist είπε...

δεν ξέρω γιώργο με κέρδισαν οι ζωντανοί νεκροί και περιμένω το τέταρτο επεισόδιο που μόλις χθες προβλήθηκε στις ΗΠΑ...ειδικα το πρώτο επεισόδιο, ο πιλότος, διάρκειας μιας ώρας τα σπάει...ιδίως αν εισαι ζομπολάτρης σαν κ εμένα...το stone, δεν,...άσε που με κούρασε όλη η πνευματική υπόθεση περι θεού κτλ...

indiefuck είπε...

Μμμμμ, το Walking Dead, αν και αρκετά πιστό στο κόμικ από το οποίο προέρχεται, προσωπικά με απογοήτευσε... Ρε, οι ηθοποιοί δεν παίζουν λίγο ψόφια; Εκτός κι αν είναι κι αυτό μέρος της "ατμόσφαιρας", που εγώ δεν είδα πουθενά...

The Escapist είπε...

Δεν ξέρω αν παίζουν ψόφια, η αλήθεια είναι πως σε κάποια σημεία οι ερμηνείες ή γενικότερα η "παρέα" μου θυμίζει prison break(παίζει κ η ιδια γκόμενα), πράγμα το οποίο δεν με αρέσει σαν αίσθηση, αλλά το προσπερνάω για την γενικότερη ατμόσφαιρα που δημιουργεί, αυτή η υποπτη γαλήνη στις ζομποταινίες με τρελαίνει, και τις σπλατεριές που είναι πολύ καλές κατά την γνώμη μου..

Δημοσίευση σχολίου