Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010

Enter the Void (Soudain le Vide)

Δραματική/Θρίλερ/Φαντασίας, Γαλλία/Γερμανία/Ιταλία 2009 (Release Date: - , Gaspar Noe)

Υπόθεση: O Οscar (Nathaniel Brown) ζει στο Τόκιο και είναι βουτηγμένος στον υπόκοσμο δουλεύοντας ως βαποράκι ναρκωτικών. Εκεί ζει με την αδερφή του την Linda (Paz de la Huerta) που εργάζεται ως go-go dancer. Όταν αυτός κάποια νύχτα πυροβολείται και πεθαίνει επανεμφανίζεται ως φάντασμα επαγρυπνώντας για την αδερφή του...

Δεν νομίζω να έχετε δει κάτι παρόμοιο. Για μένα τουλάχιστον το "Enter the Void" ήταν μια πρωτόγνωρη και ανεπανάληπτη οπτική εμπειρία. O εκκεντρικός Γάλλος σκηνοθέτης Gaspar Noe, γνωστός από το ακραίο "Ιrreversible"(2002), μας βυθίζει κυριολεκτικά στο μυαλό και την ψυχή του κεντρικού χαρακτήρα της ταινίας, τον Oscar, και τις εμπειρίες που αυτός βιώνει πριν, αλλά και μετά τον θάνατό του... Έτσι η αφήγηση διατηρείται πάντα σε πρώτο πρόσωπο. To παρελθόν του και η ιδιαίτερη σχέση με την αδερφή του βρίσκονται στο προσκήνιο. Ο σκηνοθέτης δείχνει ότι είναι βιρτουόζος στην χρήση της κάμερας, με αυτήν αρχικά να είναι τοποθετημένη πάνω στο κεφάλι του πρωταγωνιστή, και στην συνέχεια, μετά τον τραγικό του θάνατο, να αιωρείται πάνω από το πολύχρωμο Τόκιο σαν ένα ανήσυχο πνεύμα. Ολόκληρο το κινηματογραφικό ταξίδι δημιουργεί μια καθηλωτική, υπνωτική, trippy ατμόσφαιρα που θυμίζει το βιντεοκλίπ του "Smack my bitch up" των Prodigy. Βουτηγμένη μέσα στον υπόκοσμο, τα ναρκωτικά και το σεξ, εμπλουτισμένη από τα ιαπωνικά neon lights, το τέρμα πειραματικό ύφος και την προκλητική κινηματογράφηση, αποτελεί από μόνη της ένα σπουδαίο δείγμα της 7ης τέχνης.
Μπορεί το "Enter the Void" να είναι μια δύσκολη, προκλητική, κουραστική και απαιτητική κινηματογραφική προσπάθεια. Κακά τα ψέματα χρειάζεται χρόνο, υπομονή και διάθεση να αφεθείτε σε αυτό το trip, πράγμα το οποίο δεν γίνεται και κάθε μέρα. Μπορεί η διάρκειά της να είναι απαγορευμένη και το τελευταίο 45λεπτο τόσο φιλοσοφικό και υπαρξιακό που θα σας φανεί υπερβολικό και μη απαραίτητο για την δομή και εξέλιξη της ταινίας, αλλά βιώστε το "κενό" και δεν θα το ξεχάσετε ποτέ...

Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010

Keep Shelly in Athens - In Love with Dusk


Electronica, EP (Release Date: 7/12/2010, Label: - )

Λίγα πράγματα είναι γνωστά για το ελληνικό μουσικό δίδυμο Keep Shelly in Athens. Πλέον έχουν γίνει γνωστοί σε ολόκληρη την μουσική μπλογκόσφαιρα με όλα τα Pitchfork και Gorilla vs Bear αυτού του κόσμου να κάνουν αναφορές στους μυστήριους Αθηναίους.
Πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησαν το πρώτο EP τους ονόματι "In Love with Dusk". Θα ήθελα πολύ να μάθω τι κρύβεται πίσω από το όνομα της μπάντας...Ο τίτλος πάντως προσδίδει πλήρως την μουσική ταυτότητα του mini-album: Σκοτάδι. Το ελκυστικό, αισθησιακό σκοτάδι. Οι downtempo ηλεκτρονικοί ρυθμοί που μαγνητίζουν και ταξιδεύουν το αυτί και όλες τις αισθήσεις του ακροατή. Ένας δίσκος που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι μια σπουδαία ξενόφερτη, ηλεκτρονική κυκλοφορία, αλλά είναι ένα ελληνικό κομψοτέχνημα, ταξιδιάρικο, πλούσιο και ήρεμο, τόσο στην μουσική, όσο και στα αιθέρια φωνητικά.
Ακούστε τα: "Running Out of You", "Cremonia Memories" και "Don't be Afraid"..

Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010

Bal (Ηοney/Μέλι)


Δραματική, Τουρκία/Γερμανία 2010 (Release Date: 22/10/2010, Semih Kaplanoglou)

Yπόθεση: H ήσυχη και αγροτική ζωή της οικογένειας του μικρού πιτσιρικά Yusuf (Βοras Altas) αναστατώνεται όταν μια μέρα ο πατέρας του, ένας μελισσοκόμος, δεν επιστρέφει σπίτι από το δάσος, όπου είχε πάει να συλλέξει μέλι...

Το "Bal" του Τούρκου σκηνοθέτη Semih Kaplanoglou που απέσπασε τη Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου αποτελεί ένα δυνατό οικογενειακό δράμα που απεικονίζει ρεαλιστικά και ωμά την αγροτική ζωή στην τουρκική επαρχία. Αργό στην εξέλιξή του, αντισυμβατικό στην δομή του, αποτελεί αναμφίβολα μια δύσκολη ταινία με τον κατανυκτικό της ρυθμό να υπνωτίζει τον θεατή. Η σκληρή και συνάμα όμορφη όψη της ορεινής περιοχής και οι ήχοι του δάσους κυριαρχούν προσθέτοντας λυρισμό στο όλο δημιούργημα. Ο άνθρωπος σε συνάρτηση με τη φύση στο προσκήνιο, η σχέση πατέρα-γιου σε πρώτο πλάνο. Έτσι συνολικά η όλη αίσθηση που αφήνει η ταινία θα μπορούσε να κουράσει και η αλήθεια είναι πως θέλει υπομονή και σινεφιλική διάθεση εκ μέρους του θεατή. Είναι όμως η "στοιχειωτική" ερμηνεία του μικρού μπόμπιρα που απλά σε σκλαβώνει. Το βλέμμα και οι γενικότερες εκφράσεις του που απεικονίζουν την σχέση με τον πατέρα του και την απομόνωση που νιώθει στο σχολείο εξαιτίας της δυσλεξίας του θα σας μείνουν αξέχαστες, σας το υπογράφω. Δεν θυμάμαι να μου έχει ξανατύχει να μείνω κυριολεκτικά άφωνος από το υποκριτικό ταλέντο ενός τόσου μικρού παιδιού... Και μόνο για τον πιτσιρικά Βoras Altas  αυτό το δράμα αξίζει την προσοχή μας.

Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

The Concretes - WYWH


Indie Pop, LP (Release Date: 09/11/2010, Label: Friendly Fire)

Δύο πράγματα μου έρχονται στο μυαλό όταν σκέφτομαι την Σουηδία: H αλυσίδα καταστημάτων IKEA και φυσικά η εγχώρια pop μουσική! Έτσι και το "WYWH" από τους Concretes θα μπορούσε να προέρχεται μόνο από την σκανδιναβική χώρα. Όμορφη, μελιστάλαχτη ποπ, που ρέει άψογα και δημιουργεί στα 38 λεπτά που διαρκεί μια κρυστάλλινη και χαλαρωτική ατμόσφαιρα. Οι κιθάρες είναι περιορισμένες, αλλά το χαρακτηριστικό μπάσο σε συνδυασμό με τα μελωδικότατα synths σε χαλαρώνουν, χωρίς να σε στέλνουν για ύπνο. Επιπλέον, το όλο άλμπουμ το περιλούζει μια disco ατμόσφαιρα, και καλά τα λένε και στο mic.gr, που τους παρουσιάζουν σαν κάτι μεταξύ Βelle&Sebastian και ABBA...
Aκούστε: "Good Evening", "Αll Day" και "Οh my Love"..

Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2010

Rabbit Hole


Δραματική, Η.Π.Α. 2010 (Release Date: - , John Cameron Mitchell)

Υπόθεση: Oι προσπάθειες της Becca (Nicole Kidman) και του Howie (Aaron Eckhart) να ξεπεράσουν τον αιφνίδιο θάνατο του μικρού τους γιου.

Το "Rabbit Hole", βασισμένο σε βραβευμένο θεατρικό του David Lindsay-Abaire, είναι αναμφίβολα μια από τις καλύτερες δραματικές ταινίες του 2010. Πρόκειται για ένα δράμα χαρακτήρων, που εστιάζει στην ζωή μετά τον θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου. Χωρίς ιδιαίτερα flashbacks, ούτε συγκεκριμένες αναφορές ή εικόνες του μικρού παιδιού, η ταινία μας παρουσιάζει τους χαρακτήρες που σχετίζονται με το οικογενειακό περιβάλλον του μικρού και το πως αυτοί συμπεριφέρονται μετά την τραγική αυτή απώλεια. Ένας χαμός από μόνος του έχει αρνητικά αποτελέσματα στον ψυχισμό όλων των υπόλοιπων οικογενειακών μελών, με τον βαθμό της επιρροής αυτού του γεγονότος να είναι διαφορετικός από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Πέρα από τις εκπληκτικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών, και κυρίως της Nicole Kidman που είχε πέσει τελευταία σε μια σχετικά αφάνεια, το σενάριο διατηρεί μια απλοϊκή μορφή δίνοντας χώρο στην ανάλυση των χαρακτήρων που λειτουργεί εξαιρετικά. Επιπλέον, παρόλο το βαρύ της θέμα, ουδέποτε κουράζει ή βαραίνει καταντώντας μελό. Και κυρίως στο τελευταίο αυτό χαρακτηριστικό ξεχωρίζει ένα καλό δράμα από ένα μέτριο.
Οι αναμνήσεις της προηγούμενης ευτυχισμένης ζωής, η ζωή με τα νέα δεδομένα που πρέπει να συνεχιστεί με οποιοδήποτε κόστος και η αισιοδοξία που τελικά αρχίζει δειλά δειλά να εμφανίζεται απεικονίζονται με πολύ συναίσθημα και ρεαλισμό.

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

Fresh & Onlys - Play It Strange


Indie Pop/Rock, LP (Release Date: 12/10/2010, Label: In the Red)

Τελείωσε χθες η blogovision που ήταν μια ευχάριστη ενασχόληση κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου για όλους τους συμμετέχοντες. Bέβαια, οι καθημερινές αναρτήσεις της 20άδας και η γενικότερη πίεση του χρόνου δεν μου επέτρεψαν να αναφερθώ σε μερικούς δίσκους που άκουσα τις τελευταίες εβδομάδες και σαφέστατα αξίζουν μια αναφορά.
Ένας τέτοιος δίσκος είναι και ο "Play It Strange" των Fresh & Onlys από το San Francisco. Διαβάζεται "indie pop/rock" + "San Francisco" και φαντάζομαι ότι γνωρίζετε τι πρόκειται να ακούσετε. Γρήγορη κιθαριστική pop, νεφελώδεις φωνητικά που παραπέμπουν σε lo-fi καταστάσεις και garage συμπεριφορά είναι τα κύρια στοιχεία που συνθέτουν την τρίτη τους ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά, και πρώτη στην ανεξάρτητη In the Red. Παράλληλα όμως η μελωδία δεν υποχωρεί από τον ήχο τους και συνεργάζεται άψογα με τα παραπάνω χαρακτηριστικά.
Eγώ τους είχα ακούσει στα μέσα της χρονιάς μέσα από το EP τους "Αugust Ιn Μy Μind", το οποίο ήτανε περισσότερο ονειροπόλο και διατηρούσε χαμηλές ταχύτητες. Η κιθάρα εδώ ξαναμπαίνει στο προσκήνιο, πράγμα το οποίο μόνο θετικά λειτουργεί για ολόκληρο το μουσικό σύνολο.
Ακούστε: "Waterfall", "Until the end of time" και "Ι'm a Theif"..