Κυριακή 12 Ιουλίου 2009

Jet Black από Gentleman Reg


Ο Reg Vermue, που στο προσωπικό του project ''Jet Black'' παρουσιάζεται ως Gentleman Reg, είναι ένας σχετικά άγνωστος τραγουδοποιός από τον Καναδά. Με τον συγκεκριμένο δίσκο, και τον πρώτο του που θα πωλείται και στις ΗΠΑ, προσπαθεί να γίνει γνωστός και εκτός συνόρων.
Και πραγματικά σε αυτήν του την προσπάθεια που καταβάλλει, αξίζει να του δώσουμε λίγη προσοχή.
Πίστευω ότι το δυνατό χαρτί του Reg είναι η ίδια του η φωνή. Μελωδική και έντονα συναισθηματική ανεβάζει στροφές όποτε χρειάζεται, ενώ άλλες στιγμές λειτουργεί απαλά και ήρεμα. Γενικά ο δίσκος ανήκει στον χώρο του indierock, έχοντας και αρκετά folkpop στοιχεία.
Ξεχωρίζω τα: ''How we exit'' και ''When heroes change professions''.

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2009

Shia LaBeouf - Το νέο πρόσωπο των Blockbuster


Ο 23χρονος ηθοποιός Shia LaBeouf είναι στον καλύτερο δρόμο να γίνει μελλοντικά ο νέος σταρ του Hollywood. Ήδη θεωρείται από τους πιο περιζήτητους ηθοποιούς και αποτελεί το αγαπημένο παιδί του σπουδαίου Steven Spielberg. Γεννημένος σε μια αφροαμερικανική γειτονιά στο Los Angeles μεγάλωσε σε ένα άστατο και δύσκολο περιβάλλον και με γονείς χίπηδες!
Εγώ προσωπικά τον πρωτοείδα στο ''Disturbia'' και αργότερα στο ''Eagle Eye''. Φαίνεται να του ταιριάζουν ταινίες-ρόλοι που σχετίζονται με περιπέτεια και δράση και νομίζω ότι είναι καλός σε αυτό. Μάλλον το Hollywood βρήκε ένα φρέσκο πρόσωπο που μπορεί να πρωταγωνιστεί σε αμερικανιές/blockbuster.
Ο Shia συμμετείχε στο νέο ''Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull'', στο προπέρσινο ''Transformers: The Game'' και φυσικά στο φετινό sequel ''Transformers: Revenge of the Fallen'', που δεν έχω δει ακόμη.
Όσον αφορά τις γυναίκες δεν πρέπει να τα πάει και άσχημα. Αν και δεν δηλώνει γυναικάς, φήμες τον θέλουν να τα έχει με την εκρηκτική συμπρωταγωνίστρια του από τα Transformers Megan Fox.
Γενικά πιστεύω ότι πρόκειται για έναν καλό ηθοποιό, όπως δείχνουνε τα πρώτα του δείγματα, που θα απασχολεί την βιομηχανία του κινηματογράφου και θεάματος και στο μέλλον.

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2009

Wolfgang Amadeus Phoenix από Phoenix


Οι Phoenix είναι ένα rock/pop συγκρότημα από τις Βερσαλλίες της Γαλλίας. Με το Wolfgang Amadeus Phoenix κυκλοφορούν τον τέταρτό τους δίσκο και τον πρώτο που ακούω προσωπικά από αυτούς. Η μουσική τους έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς σε ταινίες της Sofia Coppola, συγκεκριμένα στα εξαιρετικά ''Lost in Translation'' και ''Marie Antoinette'', εφόσον η δημιουργός των παραπάνω ταινιών διατηρεί σχέση με τον τραγουδιστή τoυ σχήματος Thomas Mars.
Ο δίσκος, που έχει πάρει πολύ καλές κριτικές από παντού, πραγματικά άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις και σε μένα. Πρόκειται για έναν δίσκο που παίζει στα όρια της όμορφος pop, electro, disco και progressive rock. Μπορεί άνετα να σου φτιάξει την διάθεση με τα γλυκά,πλούσια και πολυεπίπεδα ακούσματά του.
Αγαπημένα κομμάτια: Σίγουρα το πάρα πολύ καλό ''Lisztomania'', το πιασιάρικο ''Fences'' και το ατμοσφαιρικότατο,ταξιδιάρικο instrumental κομμάτι ''Love like a Sunset''.

Κυριακή 5 Ιουλίου 2009

Martyrs (Μάρτυρες)



Υπόθεση: Μέρος Α': Η Lucie μετά από πολλά χρόνια βρίσκει και δολοφονεί τους ανθρώπους που έκαναν την παιδική της ζωή σε ένα ίδρυμα κόλαση...Μέρος Β': Η φίλη της, η Anna, προσπαθώντας να βοηθήσει την κατάσταση, πηγαίνει να συναντήσει την Lucie, αλλά αργότερα πιάνεται η ίδια αιχμάλωτη...

Απλά ο ορισμός του τρόμου. Ντρέπομαι για αυτά που λέω, αλλά μια ταινία τρόμου που επιδιώκει να σε αναστατώσει, να σε αηδιάσει, να σε τρομάξει μέχρι που δεν γίνεται, έτσι πρέπει να είναι. Το γαλλικό Martyrs πετυχαίνει όλα τα παράπανω, εφόσον είναι ότι πιο ωμό, σαδιστικό, ρεαλιστικό και άρρωστο έχει βγει τα τελευταία χρόνια. Και το βασικότερο, βάζει τον θεατή στην δεινή θέση των κοριτσιών.
Αν ήξερα το πώς θα εξελίσσονταν η ταινία, ειδικά το β'μέρος, μάλλον δεν θα την έβλεπα. Πιστεύω ότι η ταινία αγγίζει τα όρια της τέχνης του κινηματογράφου όσον αφορά το αίμα και την βία. Ταινίες όπως τα Saw και Hostel, είναι χωρίς υπερβολή, κωμωδίες μπροστά στην συγκεκριμένα ταινία.
Ιδίως το β΄μέρος, μέχρι και το ''λυτρωτικό'' τέλος, συγκλονίζει, συγκινεί και σοκάρει. Όχι ότι υστερεί ιδιαίτερα σε απερίγραπτη άρρωστη ατμόσφαιρα, φοβερές εικόνες και καθηλωτική μουσική το α'μέρος.
Η ταινία, λόγω της ιδιαιτερότητάς της, όπως διάβασα δεν πρόκειται να βγεί στις αίθουσες. Θα την περιμένουμε σε dvd...

Παρασκευή 3 Ιουλίου 2009

Polly Scattergood


Αν ο δίσκος-ντεμπούτο της Polly Scattergood ήτανε ταινία, σίγουρα θα ήτανε ένα καλό ρομαντικό δράμα, με μερικές χαρούμενες και πολλές λιγότερο χαρούμενες στιγμές. Η φωνή της 22χρονης γαλανομάτας Βρετανίδας μοιάζει να είναι ένα κράμα των φωνών των Tori Amos, Bjork και Kate Bush. Άλλοτε εκφράζεται σκοτεινά και λυπημένα, ενώ κάποιες στιγμές την βρίσκουμε κάπως πιο pop. Το σίγουρο είναι ότι η αισθαντική και εύθραυστη φωνή της συνοδεύει το κάθε της τραγούδι, δημιουργώντας έτσι έναν ξεχωριστό και βαθύ δίσκο.
Ξεχωρίζω τα ''Please don't touch'', ''Bunny Club'' και ''Breathe In breathe Out''.

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2009

Pink Panther 2 (Ροζ Πάνθηρας 2)



Υπόθεση: Διάφορα έργα αμύθητης αξίας ανά τον κόσμο ξαφνικά εξαφανίζονται. Σε αυτά συμπεριλαμβάνεται και το πασίγνωστο γαλλικό διαμάντι ''Ρόζ Πάνθηρας''. Έτσι για άλλη μια φορά αναλαμβάνει την επιχείρηση αναζήτησης ο Επιθεωρητής Κλουζό (Steve Martin). Αυτή τη φορά περιτριγυρίζεται από μια dream team επιθεωρητών για να τον βοηθήσουν στο δύσκολο έργο του.

Σεναριακά και σκηνοθετικά το ''Pink Panther 2'' βαδίζει στα ίδια και στάσιμα μονοπάτια της πρώτης ταινίας του 2006. Ενοχλητικό βρήκα και το γεγονός ότι όλοι οι ηθοποιοί ανεξαιρέτως εθνικότητας και επαγγέλματος στην ταινία μιλάνε μόνο αγγλικά. Κατά αυτόν τον τρόπο καταντούν σε πολλά σημεία υπερβολικά ψεύτικοι οι διάλογοι.
Για όλα τα παραπάνω μας αποζημιώνει για άλλη μια φορά ο απίστευτος και ξεκαρδιστικός Steve Martin. Οι περίεργες κινήσεις και χειρονομίες του, τα γελοία κοστούμια και κυρίως η περίεργη γαλλική του προφορά, απλά δημιουργούν μια ευχάριστη και άκρως διασκεδαστική ταινία. Αξέχαστη η σκηνή με τον ''Πάπα'' στο Βατικανό. Συμμέτεχουν, αν και περιορισμένα, οι Andy Garcia και Jean Reno.
Κυκλοφορεί σύντομα σε dvd.