Barcelona! - Μέρος Β' (Camp Nou)

Είναι ίσως η κορυφαία στιγμή της διαμονής μου στην Βαρκελώνη,η επίσκεψη στο γήπεδο ποδοσφαίρου της Barcelona, το Camp Nou (σημαίνει 'Νέο Γήπεδο').

Το Camp Nou χτίστηκε το 1957 και έχει χωριτικότητα 98.787 θέσεων.Έτσι είναι το μεγαλύτερο γήπεδο της Ευρώπης.Σύντομα σχεδιάζεται να γίνει μια γενική ανάπλασή του, ώστε να χωράει 115.000 θεατές συνολικά.


Είναι το δεύτερο γήπεδο,μετά το νέο πανέμορφο Allianz Arena του Μονάχου της Γερμανίας, που με συγκλόνισε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου.
Η αλήθεια είναι ότι εξωτερικά τουλάχιστον δεν είναι τόσο όμορφο, ούτε τόσο επιβλητικό όσο το φανταζόμουν.Για τα παραπάνω μάλλον φταίει ότι είναι αρκετά παλιό,βρίσκεται μέσα στην πόλη, και επίσης το γεγονός ότι ένα κομμάτι του γηπέδου βρίσκεται σκαμμένο κάτω από την επιφάνεια της γης,όπως συμβαίνει στο ΟΑΚΑ της Αθήνας.
Μόλις όμως μπήκα μέσα και πλησίασα τις θέσεις που προορίζονταν για το group μας, η θέα που αντίκρισα ήταν απερίγραπτη.Το γήπεδο είναι πραγματικά τεράστιο.Όσο περνούσε ο χρόνος και το γήπεδο γέμιζε, η ατμόσφαιρα γινόταν πιο επιβλητική.
Επιπλέον,θετική εντύπωση μου προκάλεσε η φιλική συνύπαρξη των οπαδών των δύο ομάδων,της Barcelona και της Bilbao.Ως αρνητική θα χαρακτήριζα την παντελή απουσία μουσικής πριν,μετά το ματς και κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου..Μέτρια εώς και ψυχρή η ατμόσφαιρα των 75.000 φιλάθλων (μην σας πω ότι στη Γερμανία κάνουν περισσότερο φασαρία!)
Τέλος, η Barca παίζει πράγματι μπαλάρα, και χάρηκα ιδιαίτερα που είδα τον ίσως καλύτερο ποδοσφαιριστή του κόσμου 90λεπτά να παίζει μπάλα,τον Messi.

Life in Technicolor ii από Coldplay

Ήρθε επιτέλους η μεγάλη στιγμή να αναφερθώ στο αγαπημένο μου συγκρότημα, τους 'φλώρους' Coldplay!
Μετά το εκπληκτικό, τελευταίο τους album 'Viva la Vida or Death and all his friends',που το έλιωσα το περασμένο καλοκαίρι του 2008,ακολούθησε ένα λιγότερο καλό EP με 8 τραγούδια, το 'Prospekt's March'.Απογοητεύτικα με την συνεργασία τους με τον ράπερ Jay-Z στο Lost+.Βέβαια,τραγούδια όπως η μπαλάντα 'Prospekt's March/Poppyfields','Glass of Water' και το 'Life in Technicolor ii' σώζουν τον δίσκο.
Το τελευταίο τυχαίνει να είναι το νέο τους single.Πολλοί θα έχουν ακούσει το 'Life in Technicolor' που είναι το opener του album 'Viva la Vida or Death and all his friends'.Ένα ακουστικό κομμάτι με πανέμορφη μελωδία που εισήγαγε με τον καλύτερο τρόπο το μουσικό ταξίδι του album.Το μόνο που του έλειπε ήταν τα φωνητικά και ο στίχος,lyrics.Έτσι ,με το 'Life in Technicolor ii' αυτό επιτυγχάνεται και το τραγούδι ολοκληρώνεται.

Ακολουθεί το νέο videoclip του κομματιού,που είναι μεν λίγο φλώρικο,αλλά και αστείο παράλληλα..

Barcelona! - Μέρος Α'

Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψή μου στην Βαρκελώνη της Ισπανίας θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες αναρτήσεις με τις εντυπώσεις μου.

Μπορώ να πω ότι από τις ευρωπαικές πόλεις που επισκέφθηκα μέχρι τώρα η Βαρκελώνη μάλλον είναι η ομορφότερη.
Δεν ξέρω,νομίζω ότι συνδυάζει με τον καλύτερο τρόπο την δυτικοευρωπαική αρχιτεκτονική των κτιρίων και δρόμων με την μεσογειακή κουλτούρα (έχει καθαρή θάλασσα για μπάνιο και λιμάνι) που έχουμε συνηθήσει και εδώ στην Ελλάδα.Πραγματικά,η πόλη σφύζει από ζωή τόσο την ημέρα,όσο και την νύχτα.Επίσης,είναι ζεστή και φιλόξενη,με το μειονέκτημα βέβαια ότι σχεδόν κανείς δεν μιλάει αγγλικά!Γενικά,η Βαρκελώνη χαρακτηρίζεται από χρώμα,μουσικές (όπως Capoeira,Flamengo) και υπέροχα (αλλά λίγο ακριβά) φαγητά.

Περιοχές και δραστηριότητες που με εντυπωσίασαν και δεν ξεχνιούνται τόσο εύκολα είναι το γήπεδο της Fc Barcelona,το Camp Nou, ο τεράστιος πεζόδρομος La Rambla με τα απίστευτα street theatres και η αρχιτεκτονική των κτιρίων που σχεδίασε ο Antoni Gaudi,ιδιαίτερα η εκκλησία Sagrada Familia.
Να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι όλα τα παραπάνω ήταν τόσο καλά επειδή συνοδεύτικαν με μία πάρα πολύ καλή παρεά που γνώρισα κατά τη διάρκεια της εκδρομής.
Λεπτομέρειες με φωτογραφικό υλικό της επόμενες μέρες..

We Own The Sky από Μ83

Πρόκειται ίσως για το συγκρότημα που ακούω περισσότερο αυτό το διάστημα.
Το όνομα τους το πήρανε από τον ομώνυμο γαλαξία που βρίσκεται στο αστερισμό της Ύδρας.
Οι Μ83 είναι Γάλλοι και ψυχή του συγκροτήματος είναι ο Anthony Gonzalez.Το είδος τους:
Κάτι μεταξύ dream pop και electronica.Έχουνε στο ενεργητικό τους 5 album.To τελευταίο τους το 'Saturdays=Youth' θεωρείται από πολλούς,όπως και από εμένα,από τα ομορφότερα του 2008,με υπέροχες μελωδίες σε τραγούδια όπως τα Couleurs,Too late,Up! και We Own The Sky.
Το τελευταίο είναι και το νέο τους single και για μένα ίσως το αγαπημένο μου κομμάτι,μου βγάζει μια λυτρωτική δύναμη.Γενικά τα τραγούδια τους τα θεωρώ ταξιδιάρικα και ονειρικά (για αυτό και το dream pop).

Τώρα όσον αφορά το We Own The Night, οι M83 ξεκίνησαν από τα τέλη Ιανουαρίου μέχρι πριν από λίγες μέρες ένα διαγωνισμό μέσω του Youtube.
Συγκεκριμένα,καθένας μπορούσε να ανεβάσει στο Youtube ένα προσωπικό video σχετικά με το πώς ερμηνεύει ο ίδιος το We Own The Night.Στη συνέχεια οι Μ83 θα αποφασίσουν για το καλύτερο,ώστε να συνοδεύσει το single.
Τα videoclip που κυκλοφορούν στο Youtube είναι πολλά,εγώ προσωπικά τον νικητή δεν μπόρεσα να τον βρω ακόμη,δεν ξέρω βέβαια αν έχει καν ανακοινωθεί.Το αγαπημένο μου είναι το παρακάτω:

Sex Drive

Μετά από προηγούμενες αναφορές μου σε 'σοβαρές' ταινίες ακουλουθεί μια χαλαρή,απλή και νεανική κωμωδία που προσφέρει άφθονο γέλοιο,το Sex Drive.

Υπόθεση:
Ο αξιαγάπητος 18χρονος Ίαν νιώθει πως είναι ο τελευταίος αμερικανός παρθένος.Όλα αλλάζουν μόλις γνωρίζει την σέξι Ντανιέλ.Το προβληματάκι όμως είναι πως την γνώρισε μέσω ίντερνετ,δήλωσε διάφορες αναλήθειες και επιπρόσθετα τους χωρίζει μια τεράστια απόσταση.Η Ντανιέλ του υπόσχεται να του 'κάτσει' και έτσι ο Ίαν ξεκινάει με την παρέα του ένα περιπετειώδες ταξίδι για το Σικάγο..

Η ταινία αποτελεί φυσικός απόγονος μιας σειράς χαζοεφηβοαμερικάνικων ταινιών,ξεκινώντας από τα American Pie.Συνδιάζει το Road Trip με το Superbad.Βέβαια, νομίζω πως δεν ξεπερνά το τελευταίο ούτε στις κωμικές ατάκες, ούτε στους χαρακτήρες που υποδύονται οι νεαροί ηθοποιοί.
Δείχνει φανερά την ροπή των περισσότερων αμερικανών νέων(και όχι μόνο) προς το 'οπουδήποτε και με οποιονδήποτε' σεξ,αρκεί να γίνεται..Επίσης,και μέσω της ταινίας καταλαβαίνουμε το πόσο ισχυρό πλέον έχει γίνει το ίντερνετ,εφόσον είναι πια για πολλά άτομα το κύριο μέσω αναζήτησης σεξουαλικών επαφών.
Γενικά,όσοι αγαπούν αυτό το είδος ταινιών θα την θεωρήσουν σίγουρα πολύ ευχάριστη και διασκεδαστική.Είναι ότι καλύτερο έχω δει,σε νεανικές κωμωδίες,μετά το Superbad.
'Εκανε πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες τον Οκτώβριο και αναμένεται σύντομα σε dvd.

Dig Out Your Soul..μας λένε οι Oasis

Αν και καθυστερημένα θεωρώ χρέος μου να αναφερθώ στο νέο 8ο album των Oasis που κυκλοφορεί εδώ και 4 περίπου μήνες.
Παρόλου μου είμαι μεγάλος fan των Oasis αναγνωρίζω ότι τα τελευταία τους album 'Don't Believe the Truth' και 'Heathen Chemistry' κάθε άλλο παρά καλά θεωρήθηκαν τόσο από το ευρύ μουσικό κοινό,όσο και από τους θαυμαστές τους.
Οι Oasis είναι από τα μεγαλύτερα brit-pop-rock συγκροτήματα της Βρετανίας στα 90's,με album όπως τα 'Definitely Maybe' και '(What's the story)Morning Glory' που άφησαν την δική τους μουσική ιστορία.Στη συνέχεια ακολούθησε όμως μια καθοδική πορεία για διάφορους λόγους..
Τώρα με το νέο 'Dig Out Your Soul' επιτέλους κατάφερνουν να δημιουργήσουν ένα album αντάξιο με το όνομα τους.Κυριολεκτικά ο δίσκος από το πρώτο κομμάτι μέχρι και το τελευταίο 'τα σπάει'!Ακούγεται αρκετά φρέσκος και δυνατός χωρίς βέβαια να ξεχνάει το βρετανικό καθιερωμένο στυλ των Oasis.Όπως δήλωσε και 'η καρδιά' του συγκροτήματος Noel Gallagher:
“I wanted to write music that had a groove; not songs that followed that traditional pattern of verse, chorus and middle eight. I wanted a sound that was more hypnotic; more driving. Songs that would draw you in, in a different way. Songs that you would maybe have to connect to – to feel.”
Αν και δύσκολη η επιλογή,αγαπημένα κομμάτια είναι τα 'Falling Down','To be where there's life'.Καταπληκτική και η μπαλάντα 'I'm outta time'.

Ακολουθεί το videoclip του 'Falling Down' που μας δείχνει ξεκάθαρα το πόσο ''εκτιμούν'' οι Oasis την βασιλική οικογένεια..